در فوتبال، داشتن توپ همیشه به معنی در اختیار داشتن مسابقه نیست. دیدار میلان و فرنتس‌واروش در سن‌سیرو نمونه‌ای از همین فاصله بود؛ مسابقه‌ای که برای فهمیدن مسیرش باید به کیفیت موقعیت‌ها نگاه کرد، نه فقط سهم دو تیم از مالکیت.
به گزارش آسیانیوز ایران، ای‌سی میلان (AC Milan) و فرنتس‌واروش (Ferencváros) پنجشنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۵، برابر با ۵ نوامبر ۲۰۲۶، در هفته چهارم مرحله لیگِ لیگ اروپا روبه‌رو شدند. گزارش رسمی باشگاه میلان و آمار اسکای اسپورتس، پایان این دیدار را ثبت کرده‌اند.
از نیمه نخست تا تغییر مسیر مسابقه
طبق روایت باشگاه میزبان، لورنزو توریانی (Lorenzo Torriani)، دروازه‌بان میلان، در نیمه نخست چند بار مقابل حملات مهمان ایستاد. دو تیم بدون گل به رختکن رفتند، اما پس از استراحت اشتباه در خروج توپ از دفاع میلان و سپس یک ضدحمله، دو لحظه تعیین‌کننده ساخت.
نتیجه نهایی میلان و فرنتس‌واروش
فرنتس‌واروش با نتیجه ۲ بر صفر میلان را شکست داد. لنی ژوزف (Lenny Joseph)، مهاجم تیم مجارستانی، در دقیقه‌های ۵۲ و ۶۶ هر دو گل را زد. گزارش رسمی میلان و آمار مستقل اسکای اسپورتس درباره نتیجه و زمان گل‌ها هم‌خوان هستند.
کریستوفر زاخاریاسن (Kristoffer Zachariassen) در شکل‌گیری هر دو گل نقش داشت. در گل نخست، فشار او پس از پاس رو به عقب باعث از دست رفتن توپ شد؛ در گل دوم نیز پاس او ژوزف را در موقعیت گل قرار داد. این دو صحنه نشان دادند که اشتباه در گردش توپ و فضای باقیمانده هنگام حمله، چگونه می‌توانند هزینه‌ساز شوند.
آمار چه تفاوتی را نشان می‌دهد؟
اسکای اسپورتس سهم مالکیت میلان را ۷۰٫۱ درصد ثبت کرده، اما شوت‌های در چارچوب تصویری متفاوت دارند:
- شوت‌ها: میلان ۱۵، فرنتس‌واروش ۱۲.
- شوت در چارچوب: میلان ۲، فرنتس‌واروش ۸.
- کرنرها: میلان ۲، فرنتس‌واروش ۴.
این اعداد به‌تنهایی جای تحلیل همه صحنه‌ها را نمی‌گیرند، ولی روشن می‌کنند چرا مالکیت بیشتر، معادل تهدید بیشتر دروازه نبود. میزبان توپ بیشتری داشت و مهمان دفعات بیشتری دروازه را هدف گرفت.
چرا مالکیت توپ برای میلان کافی نبود؟
از ۱۵ شوت میلان، فقط دو ضربه در چارچوب بود؛ یعنی حدود ۱۳ درصد. برای فرنتس‌واروش، هشت شوت در چارچوب از ۱۲ تلاش، سهمی نزدیک به ۶۷ درصد می‌سازد. این نسبت، محاسبه‌ای بر پایه آمار مسابقه است و نباید آن را با کیفیت تک‌تک موقعیت‌ها یا شاخص گل مورد انتظار یکی دانست؛ با این حال، تفاوت در رساندن ضربه به دروازه را آشکار می‌کند.
میلان در مجموع سه شوت بیشتر زد، اما شش شوت در چارچوب کمتر داشت. بنابراین مسئله فقط تعداد حمله یا زمان در اختیار داشتن توپ نبود. برای قضاوت درباره ساخت موقعیت، باید جای ضربه، فشار مدافع و تصمیم آخر را هم دید؛ داده‌های موجود به‌تنهایی سهم هر یک از این عوامل را مشخص نمی‌کنند.
برداشت از آمار این مسابقه: برتری در مالکیت و تعداد شوت، بدون دقت در ضربه آخر، تضمین‌کننده برتری در نتیجه نیست.
اخراج دیرهنگام و پایان بازی
بامیدله یوسف (Bamidele Yusuf)، بازیکن فرنتس‌واروش، در دقیقه ۷۷ کارت قرمز مستقیم گرفت. میلان در ادامه با یک بازیکن بیشتر تلاش کرد، اما نتیجه تغییر نکرد. برای مرور مسابقه‌ای دیگر از میزبان در همین ورزشگاه، گزارش دیدار میلان و آتالانتا در ۲۶ مهر نیز در دسترس است؛ آن دیدار مربوط به سری‌آ بود، نه لیگ اروپا.
در پایان، نتیجه قطعی میلان صفر و فرنتس‌واروش دو ثبت شد. به نظر شما مهم‌ترین تفاوت دو تیم، کیفیت موقعیت‌ها بود یا نحوه استفاده از اشتباه‌های حریف؟