پنج شنبه / ۵ اردیبهشت ۱۳۹۸ / ۱۴:۱۶
کد خبر: 548
گزارشگر: 1
۲۰
۰
۰
۰
بازخوانی یک تصویر تاریخی در نجوم

اولین تصویر سیاهچاله در سال ۲۰۱۹؛ حلقه روشن M87 چه می‌گوید؟

نخستین تصویر سایه سیاهچاله M87، منتشرشده در آوریل ۲۰۱۹؛ EHT Collaboration
در آوریل ۲۰۱۹، تصویر حلقه‌ای روشن پیرامون یک ناحیه تاریک، سیاهچاله‌ها را از قلمرو تصویرسازی‌های صرف بیرون آورد. اما آنچه دیده شد، عکس معمولی از سطح یک جرم نبود.

یادداشت آرشیوی: این متن در ۳۰ مهر ۱۴۰۵ به قلم تحریریه، برای جایگزینی محتوای آزمایشی این رکورد بازسازی شده است. تاریخ اصلی رکورد، ۵ اردیبهشت ۱۳۹۸ ساعت ۱۴:۱۶، حفظ شده؛ این تاریخ زمان نگارش متن حاضر نیست. گزارش، دستاورد اعلام‌شده در آوریل ۲۰۱۹ را با منابع همان دوره توضیح می‌دهد.

یک حلقه نارنجی با مرکزی تاریک، برای بسیاری از مخاطبان به چهره آشنای یک ناشناخته تبدیل شد. جذابیت تصویر این بود که درباره چیزی حرف می‌زد که نور از درون مرزش به ما نمی‌رسد. با این حال، برای فهم خبر باید میان خود سیاهچاله، سایه آن و تابش اطرافش فرق گذاشت.

خبر تاریخی در ۱۰ آوریل ۲۰۱۹

بنیاد ملی علوم آمریکا در اطلاعیه ۱۰ آوریل ۲۰۱۹، برابر با ۲۱ فروردین ۱۳۹۸، از موفقیت پروژه تلسکوپ افق رویداد (Event Horizon Telescope یا EHT) خبر داد. هدف تصویر، سیاهچاله مرکزی کهکشان مسیه ۸۷ (Messier 87) بود؛ جرمی که در گزارش آن زمان حدود ۵۵ میلیون سال نوری از زمین فاصله داشت و جرمش حدود ۶٫۵ میلیارد برابر خورشید برآورد شد.

گزارش مستقل ساینس‌نیوز در همان روز نیز انتشار تصویر و شکل حلقه‌ای آن را شرح داد. این اعداد، برآوردهای گزارش‌شده در سال ۲۰۱۹ هستند، نه ادعای به‌روزرسانی آنها بر پایه پژوهش‌های بعدی.

عکس از تاریکی، یا نشانه‌ای در روشنایی؟

ناحیه تاریک مركزی، سایه سیاهچاله است؛ حلقه پیرامون آن از تابش محیط اطراف شکل می‌گیرد. سیاهچاله مانند سطح یک سیاره روشن نیست که دوربین روبه‌رویش قرار بگیرد. تصویر، شاهدی از اثر گرانش شدید بر نور و ماده پیرامونی فراهم می‌کند.

ساینس‌نیوز توضیح داد که این مشاهده با انتظارهای ناشی از نسبیت عام سازگار بود، اما یک تصویر به معنای پایان همه پرسش‌های فیزیک نیست. اهمیت چنین مشاهده‌ای، افزودن راهی تازه برای آزمودن نظریه‌هاست؛ نه اعلام اینکه دیگر هیچ مسئله حل‌نشده‌ای باقی نمانده است.

تلسکوپی به اندازه زمین، بدون یک آینه غول‌آسا

شبکه EHT در این دستاورد، داده‌های هشت تلسکوپ رادیویی زمینی را کنار هم قرار داد. تعبیر «تلسکوپی به اندازه زمین» به همکاری و ترکیب اندازه‌گیری‌های نقاط دور از هم اشاره دارد، نه ساختن یک سازه یکپارچه به بزرگی سیاره.

بنابراین تصویر علمی فقط نتیجه فشردن دکمه یک دوربین نبود؛ میان ثبت داده و تصویر نهایی، مرحله‌های پردازش و کنترل وجود داشت. این نکته از ارزش تصویر کم نمی‌کند؛ برعکس، روشن می‌کند چرا همکاری علمی و روش اندازه‌گیری بخشی از خود خبر هستند.

مطالعه تکمیلی افزوده‌شده هنگام بازسازی آرشیو: در گزارش عکس هابل از کهکشان NGC 1827، نقش زاویه دید در ظاهر اجرام توضیح داده شده است. این پیوند متأخر را باید جدا از اطلاعات سال ۲۰۱۹ خواند. گزارش‌های علمی دیگر در آسیانیوز ایران در دسترس است.

منابع و تصویر: بنیاد ملی علوم آمریکا و ساینس‌نیوز، ۱۰ آوریل ۲۰۱۹. تصویر واقعی منتشرشده توسط EHT Collaboration، با مجوز CC BY 4.0 از آرشیو ESO؛ تصویر علمی مبتنی بر داده‌های رصدی است، نه طرح تخیلی یا عکس دوربین معمولی. در این بازنشر فقط اندازه و حاشیه تغییر کرده است.

تحریریه آسیانیوز ایران
https://www.asianewsiran.com/u/jQ7
اخبار مرتبط
یک کهکشان مارپیچی در تصویر تازه هابل شبیه خطی روشن دیده می‌شود. برای فهم این منظره، زاویه دید و حتی ساختار خود تلسکوپ اهمیت دارند.
سه دانشمند به طور مشترک برنده نوبل فیزیک در سال ۲۰۲۰ شدند. این دانشمندان که اهل آلمان، آمریکا و بریتانیا هستند به دلیل اکتشافات در زمینه تشکیل سیاهچاله‌ها و کشف جرمی سنگین در مرکز کهکشان راه شیری جایزه را به خود اختصاص دادند.
آسیانیوز ایران هیچگونه مسولیتی در قبال نظرات کاربران ندارد.
تعداد کاراکتر باقیمانده: 1000
نظر خود را وارد کنید