۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ ۱۰:۲۳
مفهوم «دین‌خویی» در اندیشه‌ی آرامش دوستدار به معنای نوعی مواجهه‌ی بیگانه با پرسش، شک و سنجش است؛ مواجهه‌ای که امور را نه از راه شناخت انتقادی، بلکه از مسیر یقین‌های مقدس، مرجع‌باوری و فهمِ ازپیش‌تعیین‌شده دریافت می‌کند. دوستدار، که در ۲ خرداد ۱۳۱۰ در تهران متولد شد و ۵ آبان ۱۴۰۰ در کلن درگذشت، از مهم‌ترین منتقدان فرهنگ دینی در ایران معاصر بود و آثارش با ستایش و نقد فراوان روبه‌رو شده‌اند. امروز، بازگشت بحث «دین‌خویی» فقط بازخوانی یک اصطلاح فلسفی نیست؛ بلکه تلاشی است برای فهم این پرسش که چرا در ایران، دین و قدرت و سنت هنوز تا این اندازه بر زبان، سیاست، آموزش و حتی شیوه‌ی فکرکردن سایه انداخته‌اند.