آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
امشب در ورزشگاه شهرقدس، فوتبال تمام تعاریف معمول خود را به چالش کشید. آنچه در پایان این دیدار رخ داد، نه تنها یک بازی، که یک فیلم سینمایی پرهیجان با فرازونشیبهای نفسگیر بود. استقلال در آستانه یک تراژدی بزرگ قرار داشت. تیمی که با دو گل پیشتاز بود و ۶۴ دقیقه با یک بازیکن بیشتر بازی کرده بود، درست در نفسهای آخر، تساوی تلخی را پذیرفته بود. گل سهیل فداکار در دقیقه ۹۰+۵، تمام امیدها را به یأس تبدیل کرده بود. صحنه پر از اندوه بود. بازیکنان آبی رنگ، مبهوت و شوکه بر زمین نشسته بودند، در حالی که شمسآذریها در آستانه جشن گرفتن یک امتیاز حماسی بودند. اما فوتبال، همانجاست که همه فکر میکنند همه چیز تمام شده است. هنوز دو دقیقه وقت اضافه باقی مانده بود. هوادارانی که از پشت صفحه تلویزیون بازی را دنبال میکردند، با قلبی شکسته انتظار سوت پایانی را میکشیدند. استقلال یک ضربه کرنر به دست آورد؛ شاید آخرین فرصت. ضربه کرنر با دقت به ناحیه دور از دسترس دروازهبان ارسال شد. در میان ازدحام بازیکنان، داکنز نازون، مهاجم تعویضی استقلال، از زمین جدا شد. ضربه سر قدرتمند او توپ را به سرعت به سمت دروازه فرستاد.
دروازهبان شمسآذر تنها توانست تماشاگر باشد. توپ با نیرویی خیرهکننده به تور دروازه برخورد کرد. در یک لحظه، تمام اندوه به فریاد شادی تبدیل شد. تمام ناامیدی به وجدی غیرقابل توصیف بدل گشت. بازیکنان استقلال به سوی نازون دویدند، مربیان از روی نیمکت به درون زمین پریدند و شادی بیحدوحصری سراسر زمین را فرا گرفت. این بار نوبت شمسآذریها بود که با چهرههایی از حیرت و ناباوری بر زمین بنشینند. سوت پایانی داور بلافاصله پس از آغاز مجدد بازی شنیده شد. نتیجه نهایی: استقلال ۳، شمسآذر ۲. این دیگر یک پیروزی نبود؛ یک رستگاری بود. یک نجات معجزهآسا در آخرین لحظه ممکن.
سفر احساسی از قله ناامیدی به اوج شادی در ۱۲۰ ثانیه
آنچه در این دو دقیقه پایانی رخ داد، یک مطالعه کامل روانشناختی از فشار شدید رقابتی است. استقلال در دقیقه ۹۵ از اوج اعتماد به نفس (پیشتازی با دو گل) به قعر ناامیدی (تساوی غیرمنتظره) سقوط کرد. این شوک میتواند تیمها را به طور کامل از پا درآورد. اما واکنش استقلال تحسینبرانگیز بود. به جای تسلیم شدن در برابر احساسات منفی، آنان در آخرین فرصت ممکن، یک حمله سازماندهی شده را کلید زدند. این نشان از وجود ریشههای روحیه جنگندگی در تیم دارد، حتی زمانی که همه چیز از دست رفته به نظر میرسد. برای شمسآذر نیز این یک سقوط روانی سهمگین بود. آنان در اوج احساس پیروزی بر شرایط سخت بودند و ناگهان در یک چشمبرهمزدن، همه چیز را از دست دادند. مدیریت این نوع شکستها از نظر روانی، به اندازه کسب آن امتیاز دشوار خواهد بود.
نقش تعویضیهای حیاتی و تاکتیک پایانی ساپینتو
داکنز نازون در دقیقه ۷۵ به جای سحرخیزان به زمین آمد. این تعویضی بود که در نهایت قهرمان بازی را ساخت. حضور نازون با قد و توانایی هوایی خود، در دقیقه ۹۷ به عنوان یک تهدید ثابت شده عمل کرد. این انتخاب ساپینتو، هرچند دیرهنگام، اما درست بود. در آن ضربه کرنر پایانی، به نظر میرسد دستور تاکتیکی مشخصی برای ارسال توپ به نقطه دور از دسترس دروازهبان وجود داشته است. استقلال به جای ارسال توپ به نزدیکترین نقطه، توپ را به نقطه پنالتی دورتر فرستاد تا دروازهبان جسارت خروج نداشته باشد. این هوشمندی تاکتیکی در شلوغی پایان بازی قابل تقدیر است. نکته دیگر، حفظ حضور بازیکنان قدبلند مانند نازون، قلیزاده و غلامی در محوطه جریمه حریف در آخرین لحظات بود. ساپینتو با وجود خستگی بازیکنان، آنان را برای بهرهگیری از یک موقعیت ثابت احتمالی در زمین نگه داشت که در نهایت به ثمر نشست.
مدیریت زمان و فرصتسازی در وقتهای اضافه
داور این بازی ۹ دقیقه وقت تلف شده اعلام کرد که به دلیل اخراج، تعویضها و توقفهای متعدد کاملاً منطقی بود. استقلال توانست در ثانیههای ۵۴۷ تا ۵۵۷ (دقیقه ۹۰+۷) این فرصت را به یک گل تبدیل کند. این مدیریت زمان و استفاده از آخرین ذرات امید، کلید موفقیت بود. برخلاف دقایق منتهی به گل تساوی حریف که استقلال منفعل شده بود، در دقایق پس از گل تساوی، آنان یک فشار جمعی و فوری برای بازپسگیری بازی انجام دادند. این تغییر فوری ذهنیت از «حفظ تساوی» به «به دست آوردن پیروزی»، نشان از هدایت خوب کادر فنی از روی نیمکت دارد. شمسآذر در این دو دقیقه احتمالاً دچار اشتباه راهبردی شد. پس از گل تساوی، به جای جمع کردن دفاع و مدیریت بازی برای حفظ یک امتیاز ارزشمند، ممکن است ذوقزده شده و سازمان دفاعی خود را برای لحظهای از دست داده باشند که همین کافی بود.
تأثیر این پیروزی معجزهآسا بر روحیه و آینده استقلال
این نوع پیروزیها میتواند فصل یک تیم را دگرگون کند. به جای یک تساوی ناامیدکننده، استقلال با یک پیروزی افسانهای و روحیهبخش از زمین خارج شد. این اتفاق میتواند پیوند تیمی را قویتر کرده و باوری عمیق ایجاد کند که «ما تا آخرین ثانیه قادر به تغییر نتیجه هستیم». از نظر رقابتی، این سه امتیاز به جای یک امتیاز، تفاوت عظیمی ایجاد میکند. استقلال را در جمع مدعیان نگه میدارد و فشار روانی را از دوش بازیکنان پس از یک عملکرد نهچندان قانعکننده (در دقایق پایانی) برمیدارد. این واقعه همچنین میتواند نقطه عطفی برای داکنز نازون باشد. گل زدن در چنین شرایطی میتواند محرکی برای بازگشت او به فرم خوب خود و تبدیل شدن به یک گزینه مطمئنتر در خط حمله باشد.
درس بزرگ برای هر دو تیم؛ پایان بازی واقعاً کی است؟
درس اصلی برای استقلال واضح است: «بازی تا سوت پایانی تمام نمیشود، چه در موقعیت خوب باشید، چه بد.» آنان همزمان دو درس تلخ و شیرین را تجربه کردند: رنج از دست دادن نتیجه در ثانیههای پایانی، و لذت بازپسگیری آن در ثانیههای حتی پایانیتر. این تجربه برای بازیهای حساس آینده بسیار ارزشمند است. برای شمسآذر، درس این است که در فوتبال، «هر ثانیه غفلت میتواند ویرانگر باشد.» آنان پس از یک مقاومت حماسی و بازگشت معجزهآسا، به دلیل چند ثانیه عدم تمرکز در یک موقعیت ثابت، همه چیز را از دست دادند. این درس سنگینی برای یک تیم جوان و بااستعداد است. در نهایت، این بازی به همه نشان داد که جذابیت واقعی فوتبال در غیرقابل پیشبینی بودن آن است. چنین پایانهایی نه تنها سرنوشت جدول را تغییر میدهد، بلکه در حافظه تاریخی طرفداران فوتبال ماندگار میشود و از فوتبال یک نمایش زنده و نفسگیر میسازد.
ترکیب استقلال
حبیب فرعباسی، عارف غلامی، سامان فلاح، ابوالفضل جلالی (67- حسین گودرزی)، ابوالفضل زمانی (67- مهران احمدی)، صالح حردانی، امیرمحمد رزاقینیا، یاسر آسانی (67- محمدحسین اسلامی)، منیر الحدادی، علیرضا کوشکی (75- اسماعیل قلی زاده) و سعید سحرخیزان (75- داکنز نازون)
ترکیب شمسآذر قزوین
علیرضا جعفرپور، محمد نژادمهدی، صائب محبی، هومن ربیعزاده، حامد بحیرایی، داریوش شجاعیان (68- سهیل فداکار)، امیرمحمد محکمکار، رضا محمدی، محمدجواد آزاده، مهرداد آقامحمدی و میلاد سورگی (68- مهدی ممی زاده)
گروه داوری
- علی سام / کمک ها: علیرضا ایلدروم،علی احمدی؛ داور چهارم: شهاب محمدی
- داور VAR: پیام حیدری، کمک: حسین امیدی / ناظر: حسین خانبان