آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
هوای بارانی و نمناک انزلی، صحنه یک ناکامی بزرگ برای سرخپوشان پایتخت شد. جایی که پرسپولیس با همه امیدها و محاسبات، روی سکوی صدر لیگ برتر خلیج فارس خواب دیده بود، اما بیداری اش تلخ و سرد بود. دیدار هفته بیستم لیگ برتر بین ملوان و پرسپولیس، از آن دسته مسابقاتی بود که نفسها را در سینه حبس میکرد. دو تیمی که یکی برای فرار از سایه سقوط میکوشید و دیگری برای تصاحب قله جدول میتاخت. پرسپولیس با اتکا به پیروزی هفته گذشته و نتایج کمککننده دیگر رقبا، وارد انزلی شده بود تا سه امتیاز را با خود ببرد و بر صدر جدول بنشیند. اما زمین سیروس قایقران، همیشه برای مهمانان سختیهای خاص خود را داشته است. ملوان اما با انگیزهای چند برابر و با تکیه بر زمین خودی، قصد داشت طومار آرزوهای سرخپوشان را در هم بپیچد. آنها میدانستند شکست دادن پرسپولیس، نه تنها سه امتیاز ارزشمند، که اعتباری تاریخی برایشان به ارمغان خواهد آورد.
از نخستین دقیقهها، بازی با حرارت و شدت بالا آغاز شد. پرسپولیس بر توپ مسلط بود، اما خط دفاعی منظم ملوان و زمین نسبتاً سنگین، کار را برای بازیکنان اوسمار سخت کرده بود و سپس در دقیقه دوازده، آن صحنه سرنوشتساز رخ داد. فرهان جعفری، جوان جسور ملوانی، با یک حرکت فردی زیبا وارد محوطه شد و خطای سروش رفیعی، داور را مجاب به اعلام پنالتی کرد. محمدجواد محمدی هم با خونسردی کامل، توپ را درون تور جای داد. این گل مانند شوکی بزرگ بر پیکره پرسپولیس وارد آمد. آنها اگرچه کوشیدند با حملات پی در پی جبران کنند، اما بیدقتی مهاجمان و عملکرد درخشان دروازهبان و مدافعان ملوان، سد راهشان شد. وقتی سوت پایان به صدا درآمد، چهرههای درهم رفته بازیکنان پرسپولیس، حکایت از یک فرصت سوخته بزرگ داشت. فرصتی که شاید در پایان فصل، گرانترین شکست سرخپوشان لقب بگیرد.
ترکیب پرسپولیس
پیام نیازمند، دنیل گرا، حسین ابرقویی، حسین کنعانی زادگان(38-مرتضی پورعلی گنجی)، میلاد محمدی، مارکو باکیچ (46- میلاد سرلک)، سروش رفیعی (46- محمد خدابندهلو)، امیرحسین محمودی، اورونوف (61- امین کاظمیان)، ایگور سرگیف و علی علیپور
ترکیب ملوان
فرزاد طیبیپور، سعید کریمی(1+45-امیررضا افسرده)، دانیال ایری، ابوذر صفرزاده، محمد پاپی، حسین صادقی، عباس حبیبی (46- غلامرضا ثابت ایمانی)، فرهان جعفری (64- قائم اسلامی خواه)، محمد علینژاد (64- جعفر سلمانی)، مجتبی فخریان و محمدجواد محمدی
تیم داوری
- داور: کوپال ناظمی / کمکها: علی اکبر نوری و محسن بابایی / داور چهارم: کیوان علیمحمدی
- ناظر: حسن نجاتی / داور VAR: میثم حیدری / کمک: ریحانه شیرازی
تاکتیک محافظهکارانه اوسمار و فقدان خلاقیت در نیمه تهاجمی
اوسمار ویهرا در این بازی با ترکیب ثابت هفته گذشته وارد میدان شد، اما این بار تاکتیکی محافظهکارانهتر در پیش گرفت. خطوط تیم بسیار به هم فشرده بود و فاصله بین خط دفاع و حمله به دلیل احتیاط زیاد، گاه بیش از حد بود. این امر باعث شد ارتباط بازیکنان خلاقی مانند اورونوف و سرگیف با علیعلیپور به طور موثر برقرار نشود. بازی عمدتاً از کنارهها و با ارسالهای بلند میلاد محمدی پیش میرفت که به دلیل حضور مدافعان قوی و قدبلند ملوان، اغلب بیاثر بود. پرسپولیس در ساختن موقعیتهای حسابشده از عمق زمین ناتوان ماند و بازیسازی آن قابل پیشبینی و خالی از خلاقیت بود.
اشتباهات مهلک دفاعی و آسیبپذیری در ضدحمله
خط دفاع پرسپولیس در دقیقات اولیه بازی کاملاً غافلگیر شده بود. خطایی که منجر به پنالتی شد، ناشی از بیتجربگی و تصمیمگیری اشتباه در یک موقعیت حساس بود. در کل بازی، مدافعان پرسپولیس در مواجهه با دریبلزنی و حرکتهای سریع بازیکنان جوان ملوان مانند فرهان جعفری و محمد علینژاد مشکل داشتند. آنها فاصلههای دفاعی را به خوبی رعایت نمیکردند و این باعث شد ملوان چندین بار از طریق ضدحمله موقعیتهای خطرناکی ایجاد کند. مصدومیت کنعانیزادگان نیز ثبات دفاعی تیم را بیشتر برهم زد و ورود پورعلیگنجی نتوانست امنیت لازم را به خط دفاع بازگرداند.
بحران در پایانبندی؛ بیماری همیشگی پرسپولیس
مهمترین دلیل شکست پرسپولیس در این بازی، ضعف مفرط در پایانبندی بود. تیم چندین موقعیت صددرصد گل داشت، به ویژه دو موقعیت تکبهتک علیعلیپور که هر دو را از دست داد. این مسئله تنها به علیپور محدود نبود؛ سروش رفیعی و امیرحسین محمودی نیز در موقعیتهای خوب شوتهای بیدقت یا تصمیمات اشتباه گرفتند. به نظر میرسد بازیکنان پرسپولیس در شرایط حساس، تحت فشار روانی زیاد، دقت و آرامش خود را از دست میدهند. این ضعف مزمن که در بازیهای قبلی نیز دیده شده، اگر برطرف نشود، میتواند آرزوهای قهرمانی این تیم را به طور کامل نابود کند.
سازمان دفاعی فوقالعاده ملوان و رهبری زارع
ملوان در این بازی یک الگوی کامل از دفاع جمعی و سازمانیافته را به نمایش گذاشت. بازیکنان میزبان از دقیقه اول با انگیزه بالا بازی کردند. خطوط دفاعی و هافبکها فاصلههای بسیار کمی داشتند و فضای عمقی را به طور کامل مسدود کردند. عملکرد دروازهبان، فرزاد طیبیپور، در مهار موقعیتهای حساس و همچنین هماهنگی مدافعان میانی قابل تحسین بود. مازیار زارع با تاکتیک هوشمندانه، پرسپولیس را مجبور به بازی از کنارهها کرد و با استفاده از ضدحملههای سریع، مدام خطرآفرین بود. این پیروزی بیش از هر چیز حاصل برنامهریزی دقیق و اجرای بینقص بازیکنان ملوان بود.
پیامدهای روانی و جایگاهی این شکست برای پرسپولیس
این شکست تنها سه امتیاز از دسترفته نیست؛ ضربهای روانی بر پرسپولیس و هوادارانش است. از دست دادن فرصت صدرنشینی در شرایطی که رقیب اصلی (تراکتور) شکست خورده بود، میتواند اعتماد به نفس تیم را به شدت کاهش دهد. این ناکامی ممکن است تنشهای داخلی را افزایش دهد و بر عملکرد هفتههای آینده سایه بیندازد. از نظر جایگاهی نیز، پرسپولیس حالا نه تنها از صدر فاصله گرفته، بلکه باید نگران نزدیکی دیگر رقبا نیز باشد. این شکست درس بزرگی است که نشان میدهد در لیگ برتر، هیچ بازی آسانی وجود ندارد و غفلت و بیدقتی در هر زمینی میتواند به بهای از دست دادن قهرمانی تمام شود.