آسیانیوز ایران / یزد ؛
۲۲ بهمن امسال را باید نقطه تلاقی چند جریان مهم دانست؛ از یکسو فشارهای اقتصادی بیسابقه، از سوی دیگر تهدیدهای آشکار خارجی، و در میانه این میدان، مردمی که تصمیم گرفتند «خودِ واقعی» ایران را به نمایش بگذارند. خیابانها در این روز، به رسانهای زنده و بیواسطه تبدیل شدند که پیام خود را نه با شعار، بلکه با حضور میلیونی مخابره کردند.
آنچه این حضور را متمایز میکند، آگاهی سیاسی نهفته در آن است. مردمی که میان نارضایتی از عملکرد برخی مدیران و دفاع از اصل کشور و هویت ملی، خطی روشن کشیدهاند. این تمایز، همان سرمایهای است که بسیاری از تحلیلگران خارجی از درک آن ناتوان ماندهاند.
استان یزد، بهعنوان یکی از کانونهای برجسته این حماسه، تصویری شفاف از این بلوغ را به نمایش گذاشت؛ حضوری که به تعبیر اسماعیل دهستانی، معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار یزد، به «مُهر محکم امنیت ملی و تمامیت ارضی» تبدیل شد.
واکاوی و تحلیل عمیق در محورهای مختلف
اول: فرو ریختن روایت صلحنمای دشمن
نخستین عامل اثرگذار در افزایش کمسابقه مشارکت، تجربه عینی مردم از ماهیت واقعی دشمنان بود. جنگ تحمیلی دوازدهروزه و تهدیدهای آشکار، پرده از چهرهای برداشت که سالها پشت نقاب مذاکره و منطق پنهان شده بود.
مردم بهروشنی دیدند که ادعای صلحطلبی، صرفاً ابزاری برای فریب افکار عمومی است. این آگاهی جمعی، ترس را به خشم عقلانی و سپس به کنش سیاسی تبدیل کرد؛ کنشی که در خیابانها نمود یافت.
این تجربه تاریخی، معادله امنیت را از سطح نظامی به سطح اجتماعی ارتقا داد؛ جایی که حضور مردم، خود به یک ابزار بازدارنده تبدیل شد.
دوم: رسوایی اخلاقی نظام سلطه و تأثیر آن بر افکار عمومی
افشای اسناد تکاندهنده درباره فساد اخلاقی و شبکههای پنهان قدرت در کشورهای مدعی حقوق بشر، ضربهای جدی به اعتبار رسانهای آنان وارد کرد. افکار عمومی ایران، اینبار نه از طریق تحلیلهای رسمی، بلکه از مسیر دادههای منتشرشده جهانی به قضاوت نشست.
این افشاگریها، شکاف عمیقی میان شعارهای پرزرقوبرق و واقعیت تاریک سیاستمداران غربی ایجاد کرد. نتیجه آن، افزایش بیاعتمادی به هرگونه نسخهپیچی خارجی برای ایران بود.
۲۲ بهمن، در این چارچوب، به صحنه اعلام استقلال اخلاقی و فکری ملت ایران بدل شد.
سوم: بلوغ سیاسی مردم و تفکیک «نظام» از «کارگزار»
یکی از مهمترین ویژگیهای راهپیمایی امسال، تفکیک آگاهانه مردم میان اصل نظام و عملکرد برخی مسئولان بود. این تفکیک، نشانه ضعف نیست؛ بلکه اوج بلوغ سیاسی است.
مردم نشان دادند که میتوان هم منتقد بود و هم مدافع؛ هم مطالبهگر بود و هم مسئولیتپذیر نسبت به سرنوشت کشور. این پیام، مستقیم به میزهای مدیریتی مخابره شد.
بهبیان دیگر، حضور مردم «چک سفید امضا» نبود؛ بلکه سرمایهای مشروط به اصلاح، پاسخگویی و اقدام واقعی است.
چهارم: یزد؛ نمونه عینی پدافند مردمی
یزد در بهمن ۱۴۰۴ فقط یک استان نبود؛ به نمادی از همبستگی هوشمندانه تبدیل شد. حضور گسترده مردم این دیار، فراتر از مناسبت، حامل پیام امنیتی و سیاسی روشنی بود.
به گفته معاون استاندار یزد، این حضور نوعی «پدافند میلیونی، مردمی و دشمنهراس» را شکل داد؛ مفهومی که در ادبیات نوین امنیت ملی جایگاهی ویژه دارد.
یزد نشان داد که امنیت، پیش از آنکه محصول دیوار و سیمخاردار باشد، نتیجه اعتماد متقابل مردم و حاکمیت است.
پنجم: از فردای 22 بهمن ، آزمون اصلی مسئولان
۲۲ بهمن پایان ماجرا نیست؛ آغاز یک تعهد سنگین است. مردمی که با همه گلایهها به میدان آمدند، اکنون منتظر پاسخ عملی هستند.
پاسخ، نه در سخنرانیها، بلکه در تصمیمهای شجاعانه اقتصادی، مبارزه بیملاحظه با فساد و ترمیم زخمهای اجتماعی معنا پیدا میکند؛ همانگونه که مسعود پزشکیان رئیس جمهور نیز بر نقش ترمیمگرانه مسئولان و هنرمندان تأکید کرد.
اگر این سرمایه اجتماعی حفظ نشود، بازتولید آن آسان نخواهد بود. تاریخ، با مسئولانی که این پیام را نشنوند، مماشات نخواهد کرد.