ساعت بازی پرسپولیس گلگهر سیرجان

هاشمیان که پس از بازی با ذوب‌آهن، مدیرعامل باشگاه را تنها گذاشت و برای خداحافظی نزد هواداران نرفت، حالا از راه دور نظاره‌گر عملکرد جانشین خود است. او بی‌صدا امیدوار است که اوسمار در این بازی هم نلغزد تا شاید روزی ثابت شود که او نباید اینقدر زود قضاوت می‌شد. پرسپولیس اما به این حاشیه‌ها کاری ندارد. شاگردان اوسمار می‌دانند که پس از کسب تنها ۶ امتیاز از ۱۵ امتیاز ممکن در پنج هفته ابتدایی نیم‌فصل دوم، دیگر جایی برای لغزش ندارند. میانگین امتیازی ۱.۲ در این پنج بازی، آماری نگران‌کننده است که اگر تداوم یابد، سرخپوشان را از کورس قهرمانی دور خواهد کرد. خوش‌شانسی اوسمار اما در این است که رقبا هم خوب نتیجه نگرفته‌اند و پرسپولیس فقط یک امتیاز با صدر جدول فاصله دارد. این یعنی هنوز هیچ چیز از دست نرفته، اما دیگر دوران خوش‌شانسی رو به پایان است. رقبا کم‌کم در حال پیدا کردن ریتم خود هستند و اگر پرسپولیس به ثبات نرسد، فاصله‌ها خطرناک خواهد شد. نکته امیدوارکننده اما بازگشت تدریجی مصدومان است. محمد عمری بعد از پنج هفته غیبت به تمرینات برگشته و احتمالاً در ترکیب اصلی قرار می‌گیرد. امید عالیشاه هم وارد لیست ۲۲ نفره شده اما به دلیل خطر بازگشت مصدومیت عضلانی، احتمالاً از ابتدا بازی نخواهد کرد. رضا شکاری هم بعد از مدتها حاشیه، به ترکیب بازمی‌گردد. حالا همه نگاه‌ها به سیرجان دوخته شده؛ جایی که پرسپولیس نه فقط برای سه امتیاز، که برای اثبات هویت واقعی خود به میدان می‌رود. بازی‌ای که می‌تواند شروع یک رفرم باشد یا سرآغاز سقوطی تدریجی.

پرسپولیس در آستانه حساسترین بازی هفته، با یک بحران جدی در خطوط مختلف مواجه است. غیبت هم‌زمان کنعانی‌زادگان در قلب دفاع، میلاد محمدی در دفاع چپ، عالیشاه و اورونوف در خط میانی و بیفوما و کاظمیان در خط حمله، عملاً برنامه‌های تاکتیکی اوسمار را به هم ریخته است. شش بازیکنی که در صورت حضور، می‌توانستند ترکیب اصلی را تشکیل دهند. در خط دفاع، مرتضی پورعلی‌گنجی که در چند هفته اخیر نیمکت‌نشین بود، جانشین کنعانی‌زادگان خواهد شد. او در بازی با ملوان نمایش قابل قبولی داشت اما آیا می‌تواند در برابر خط حمله خطرناک گل‌گهر، ثبات لازم را داشته باشد؟ در دفاع چپ، فرزین معامله‌گری که در دو بازی اخیر عملکرد متوسطی داشته، جانشین میلاد محمدی می‌شود. این منطقه، یکی از نقاط ضعف پرسپولیس در این بازی خواهد بود. در خط میانی، بازگشت رضا شکاری می‌تواند یک خبر خوب باشد اما فرم سروش رفیعی در هفته‌های اخیر نزولی بوده و احتمال نیمکت‌نشینی او وجود دارد. خدابنده‌لو نیز شرایط خوبی ندارد و اینجا اوسمار بین سرلک و باکیچ برای پست هافبک دفاعی مردد است. در خط حمله، بازگشت محمد عمری به ترکیب اصلی قطعی به نظر می‌رسد و او احتمالاً در پست هافبک راست به کار گرفته خواهد شد.

وحید هاشمیان، چهره خونسرد و آرامی که کمتر کسی تصور می‌کرد روزی اینچنین علیه مدیران باشگاه موضع بگیرد، این روزها به نماد اعتراضی خاموش اما آشکار تبدیل شده است. او که بعد از بازی با ذوب‌آهن و در مراسم خداحافظی‌اش حاضر نشد نزد هواداران برود، حالا با انتشار پست‌های انتقادی و بازنشر مطالب علیه اوسمار، نشان داده که از برکناری‌اش دلخور است.

هاشمیان در ۵ بازی ابتدایی فصل (تا پیش از برکناری) نتایج قابل قبولی کسب کرد. تساوی برابر گل‌گهر در همان هفته ششم، یکی از همان نتایجی بود که زمینه‌ساز تغییرات شد. حالا او با مقایسه آمار خود با اوسمار، تلاش می‌کند به مدیران باشگاه بفهماند که شاید قضاوت درباره او زودهنگام بوده است. این سایه سنگین روی نیمکت پرسپولیس، می‌تواند بر روحیه تیم تأثیر منفی بگذارد. بازیکنان می‌دانند که هر نتیج غیر از برد، بهانه‌ای به دست هاشمیان می‌دهد تا بار دیگر بر حقانیت خود تأکید کند. اوسمار زیر ذره‌بین است و کوچک‌ترین لغزشی می‌تواند به بحرانی بزرگ تبدیل شود.

گل‌گهر سیرجان این فصل با مهدی تارتار به یکی از شگفتی‌سازان لیگ تبدیل شده است. تیمی که سال‌ها در میانه جدول دست و پا می‌زد، حالا به یک مدعی جدی قهرمانی بدل شده و با پرسپولیس فاصله چندانی ندارد. تارتار که همواره به عنوان مربی‌ای باهوش و نتیجه‌گرا شناخته می‌شود، این فصل توانسته تیمی منسجم و با برنامه تحویل لیگ دهد. خط حمله گل‌گهر با حضور مهدی تیکدری و دیگر مهاجمان خطرناک، می‌تواند برای دفاع متزلزل پرسپولیس دردسرساز شود. تیکدری که در بازی رفت گل زیبایی به پرسپولیس زد، این بار هم انگیزه‌های فراوانی برای درخشش دارد. بازی در خانه و حمایت هواداران، برگ برنده دیگری برای شاگردان تارتار است. گل‌گهر خوب می‌داند که این بازی می‌تواند نقطه عطف فصل آنها باشد. شکست پرسپولیس نه فقط سه امتیاز، که یک پیام به تمام مدعیان می‌فرستد: گل‌گهر آماده قهرمانی است. تارتار که سال‌ها در لیگ برتر جنگیده، این بار فرصتی تاریخی برای کسب اولین جام دوران مربیگری خود دارد.

نیم‌فصل دوم برای پرسپولیس با کابوس آغاز شد. سرخپوشان در پنج بازی ابتدایی این نیم‌فصل، تنها ۶ امتیاز از ۱۵ امتیاز ممکن کسب کرده‌اند. میانگین امتیازی ۱.۲ در حالی که در نیم‌فصل اول این میانگین بالای ۲ و در حد قهرمانی بود. این افت فاحش، زنگ خطر را برای اوسمار به صدا درآورده است. سه شکست در پنج بازی نیم‌فصل دوم، آماری است که برای پرسپولیس دهه اخیر کم‌سابقه است. اگر این روند تداوم یابد، حتی امیدواری به لغزش رقبا هم نمی‌تواند قهرمانی را برای سرخپوشان تضمین کند. نکته نگران‌کننده‌تر، افت کیفی بازیکنان کلیدی و ناهماهنگی در خطوط مختلف است. با این حال، پرسپولیس خوش‌شانس بوده که رقبا هم خوب نتیجه نگرفته‌اند. سرخپوشان در پایان هفته بیستم فقط یک امتیاز با صدر جدول فاصله دارند. این یعنی هنوز همه چیز به دست خودشان است. اما دیگر دوران خوش‌شانسی رو به پایان است و اگر تیم به ثبات نرسد، فاصله‌ها خطرناک خواهد شد.

پرسپولیس برای بازگشت به ریل موفقیت، نیازمند یک رفرم درونی است. رفرمی که الزاماً با خرید بازیکن جدید اتفاق نمی‌افتد، بلکه با بازگشت مصدومان و بازیابی فرم بازیکنان افت‌کرده محقق می‌شود. بازگشت محمد عمری، رضا شکاری و امید عالیشاه، می‌تواند خط حمله پرسپولیس را دگرگون کند. نکته امیدوارکننده، تجربه بالای بازیکنان باتجربه پرسپولیس است. سروش رفیعی، علی علیپور، مرتضی پورعلی‌گنجی، میلاد سرلک و دیگران سال‌ها در لیگ برتر جنگیده‌اند و فراز و نشیب‌های زیادی دیده‌اند. آنها می‌توانند در رختکن تیم، جوان‌ترها را جمع و جور کنند و روحیه از دست رفته را بازگردانند. اوسمار اما مسئول اصلی تغییر شرایط فنی تیم است. او باید با دقت روی مسائل تاکتیکی و جزئیات، تیم را به فرم ایدئال بازگرداند. بازی با گل‌گهر می‌تواند نقطه عطفی در فصل پرسپولیس باشد. پیروزی در این بازی سخت، اعتماد به نفس را به تیم بازمی‌گرداند و شکست، می‌تواند سرآغاز سقوطی تدریجی باشد که دیگر جبران آن سخت خواهد بود.