کیم جونگ اون کره جنوبی را کشور متخاصم اعلام کرد!

به گزارش خبرگزاری مرکزی کره، کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، را در سخنرانی اصلی خود در اولین جلسه پانزدهمین مجمع عالی خلق کره شمالی اعلام کرد. رهبر کره شمالی افزود که هرگونه تجاوز احتمالی کره جنوبی به کره شمالی با انتقام بی‌رحمانه‌ای روبرو خواهد شد. در پایان ماه فوریه، رهبر کره شمالی هرگونه ارتباط با کره جنوبی را کاملاً رد کرد و بار دیگر بر اصل دو کشور متمایز و متخاصم تأکید کرد و خاطرنشان کرد که حتی سازمان ملل نیز این کشورها را به عنوان دو کشور جداگانه ثبت می‌کند.

آسیانیوز ایران؛ سرویس سیاسی:

https://www.asianewsiran.com/u/iC5

اخبار مرتبط

کره شمالی ۱۰ موشک بالستیک شلیک کرد

منابع نظامی کره جنوبی گزارش داد که کره شمالی روز شنبه تقریبا ۱۰ موشک بالستیک شلیک کرده است. گارد ساحلی ژاپن گزارش داد که کره شمالی احتمالا یک موشک بالستیک به سمت ژاپن شلیک کرده است که سقوط کرده است. خبرگزاری ان.اچ.کی ژاپن به نقل از منبعی در وزارت دفاع این کشور گزارش داد که این موشک در خارج از منطقه اقتصادی انحصاری ژاپن فرود آمده است.

کیم جونگ اون دختر نوجوانش را به عنوان رهبر بعدی کره شمالی معرفی کرد!

کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، در نشست اخیر حزب کارگران، دخترش کیم جو ئه را به عنوان رهبر بعدی این کشور معرفی کرد. رسانه‌های دولتی پیونگ یانگ با پوشش گسترده این رویداد، از کیم جو ئه به عنوان «جانشین» و «رهبر آینده» یاد کرده‌اند. کیم جو ئه ۱۳ ساله که از سال ۲۰۲۲ به تدریج در مراسم رسمی در کنار پدرش ظاهر می‌شد، اینک رسماً به عنوان چهارمین نسل از خاندان کیم برای رهبری کره شمالی معرفی شده است. این نخستین‌بار است که پیونگ یانگ با این صراحت از جانشین رهبر کنونی نام می‌برد. کارشناسان این اقدام را تلاشی برای تثبیت جانشینی و جلوگیری از هرگونه کشمکش قدرت در آینده تفسیر می‌کنند. کره شمالی از زمان تأسیس در ۱۹۴۸، تنها سه رهبر از یک خاندان را تجربه کرده است.

چرا دنیا به داد مردم کره شمالی نمی‌رسد؟!

کره شمالی همچون موزه‌ای زنده از قرن بیستم در قلب قرن بیست‌ویکم ایستاده است؛ جامعه‌ای ۲۶ میلیونی در محاصره سرکوب سیستماتیک، قحطی دوره‌ای و انزوای مطلق. اما پرسش کلیدی اینجاست: در عصری که حقوق بشر به گفتمان مسلط جهانی بدل شده، چرا جامعه جهانی در تغییر این وضعیت ناتوان است؟ بقای این رژیم تصادفی نیست، بلکه نتیجه سه ستون استوار است: کنترل مطلق اطلاعات و سرکوب داخلی، حمایت حیاتی و استراتژیک چین، و سپر بازدارندگی هسته‌ای که هرگونه مداخله خارجی را غیرممکن ساخته است. در کنار این، منافع متعارض قدرت‌های بزرگ و ترس از جنگ تمام‌عیار و بحران پناهندگی، جامعه جهانی را به انفعال محکوم کرده است. آینده این کشور در هاله‌ای از ابهام فرو رفته و محتمل‌ترین سناریو، تداوم وضع موجود است.