آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
باشگاه استقلال در روزهای اخیر با بحران تازهای روبرو شده است؛ بازیکنان خارجی این تیم از بازگشت به ایران خودداری کردهاند و وضعیت حضور آنها در تمرینات پیشفصل همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد. سرپرست باشگاه استقلال پیش از این تأکید کرده بود که تمام بازیکنان خارجی باید تا ۱۳ اردیبهشت ماه خود را به تهران برسانند تا خود را برای شروع تمرینات در ۲۰ اردیبهشت آماده کنند. اما این ضربالاجل عملاً بینتیجه مانده است. خبرگزاری ایسنا در گزارش امروز خود به نقل از منابع آگاه نوشته است که بازیکنان خارجی استقلال «فعلاً تمایلی به حضور در ایران ندارند» و تا زمان مشخص شدن تکلیف مطالبات مالی و همچنین آینده لیگ برتر، به ایران بازنخواهند گشت. این در حالی است که علی تاجرنیا، رئیس هیأت مدیره باشگاه استقلال، شرایط را «ناپایدار» توصیف کرده و گفته است: «درباره خارجیهای استقلال، شرایط چون استیبل نبوده نیامدهاند، اما چون پروازها در حال انجام است، از آنها خواستهایم که بیایند.»
از سوی دیگر، روزنامه خبرورزشی پیش از این گزارش داده بود که رستم آشورماتوف، مدافع ازبکستانی، و داکنز نازون، هافبک خارجی استقلال، از مسئولان باشگاه خواستهاند که به ایران نیایند. این دو بازیکن استدلال کردهاند که با توجه به اینکه لیگ برتر ایران تا پایان جام جهانی ۲۰۲۶ آغاز نخواهد شد، ترجیح میدهند در خدمت کادر فنی تیمهای ملی کشورشان باقی بمانند تا با آمادگی بیشتری راهی این مسابقات شوند. جام جهانی ۲۰۲۶ کمتر از دو ماه دیگر آغاز میشود و بسیاری از بازیکنان خارجی شاغل در لیگ ایران، به دنبال حفظ آمادگی خود در تیمهای ملی کشورشان هستند. این موضوع، برگزاری لیگ برتر در شرایط جنگی را با چالش مضاعف روبرو کرده است. در این گزارش، جزئیات بحران بازگشت بازیکنان خارجی استقلال، اظهارات مسئولان باشگاه و تأثیر این وضعیت بر آمادهسازی تیم برای جام جهانی را مرور میکنیم.
بازیکنان خارجی تمایل به بازگشت ندارند!
خبرگزاری ایسنا در گزارش امروز خود به نقل از منابعی آگاه در باشگاه استقلال، تصویری روشن از وضعیت فعلی بازیکنان خارجی ارائه کرده است. بر اساس این گزارش، بازیکنان خارجی استقلال در شرایط فعلی «هیچ تمایلی برای بازگشت به ایران ندارند» و این موضع خود را به باشگاه اعلام کردهاند. منابع ایسنا علت این عدم تمایل را دو عامل اصلی عنوان کردهاند:
- نخست، «مطالبات مالی معوق» که هنوز به طور کامل تسویه نشده است.
- دوم، «ابهام در زمان آغاز لیگ برتر». با توجه به شرایط جنگی کشور و احتمال تعویق دوباره مسابقات، بازیکنان خارجی نمیخواهند هفتهها در ایران بمانند بدون اینکه بازی رسمی در پیش باشد.
ایسنا همچنین نوشته است که باشگاه استقلال تلاش کرده با ارسال نامههای رسمی و تماسهای تلفنی، بازیکنان را برای بازگشت قانع کند، اما تاکنون موفقیتی حاصل نشده است. برخی از این بازیکنان حتی پیشنهاد کاهش مطالبات خود را در ازای فسخ قرارداد و انتقال به باشگاههای دیگر دادهاند. این نشان از عمق بحران اعتماد میان باشگاه و لژیونرهای خارجی است.
ضربالاجلی که عملاً بینتیجه ماند؛ اظهارات طاهری و تاجرنیا
بیژن طاهری، سرپرست باشگاه استقلال، روزهای پایانی فروردین ماه در گفتوگو با رسانهها تأکید کرده بود که تمام بازیکنان خارجی موظف هستند تا ۱۳ اردیبهشت خود را به تهران برسانند. او گفته بود: «بازیکنان خارجی باید به تهران بیایند و برای آغاز تمرینات استقلال در ۲۰ اردیبهشت آماده شوند. هیچ عذر و بهانهای پذیرفته نیست.» اما با گذشت این مهلت، هیچ یک از بازیکنان خارجی استقلال (به غیر از چند استثنا) به ایران بازنگشتهاند. علی تاجرنیا، رئیس هیأت مدیره باشگاه، در اظهاراتی احتیاطآمیزتر از طاهری، گفته است: «شرایط چون استیبل نبوده نیامدهاند، اما چون پروازها در حال انجام است، از آنها خواستهایم که بیایند.» این تناقض در اظهارات دو مقام ارشد باشگاه، نشان از عدم هماهنگی داخلی و نبود یک برنامه واحد برای مدیریت بحران بازیکنان خارجی دارد. برخی کارشناسان معتقدند باشگاه استقلال باید از همان ابتدا با صدور اولتراماتوم (ضربالاجل نهایی)، وضعیت را شفاف میکرد؛ مثلاً میگفت «تا تاریخ مشخص، یا برگردید یا قراردادتان فسخ میشود.» اما باشگاه در این زمینه سستی کرده است.
درخواست رستم و نازون؛ ماندن در تیمهای ملی به جای بازگشت به ایران
روزنامه خبرورزشی پیش از این گزارش داده بود که رستم آشورماتوف (مدافع ازبکستانی) و داکنز نازون (هافبک خارجی) از مسئولان باشگاه استقلال خواستهاند که به ایران نیایند. این دو بازیکن استدلال کردهاند که با توجه به نزدیکی جام جهانی ۲۰۲۶، ترجیح میدهند در خدمت تیمهای ملی کشورشان باقی بمانند. رستم آشورماتوف که یکی از مهرههای کلیدی تیم ملی ازبکستان در راهیابی به جام جهانی است، میخواهد با حضور در اردوهای تدارکاتی و بازیهای دوستانه تیم ملی، آمادگی خود را حفظ کند. او نگران است که بازگشت به ایران و بلاتکلیفی لیگ برتر، شانس او را برای حضور در ترکیب ثابت تیم ملی کاهش دهد. داکنز نازون نیز وضعیت مشابهی دارد. تیم ملی کشور او (که نامش فاش نشده) برنامه فشردهای برای بازیهای دوستانه پیش از جام جهانی دارد. نازون نمیخواهد به خاطر بازگشت به باشگاهی که معلوم نیست چه زمانی مسابقاتش شروع میشود، جایگاه خود در تیم ملی را از دست بدهد. این پدیده مختص استقلال نیست و بسیاری از لژیونرهای شاغل در ایران با همین چالش روبرو هستند.
تأثیر بر آمادهسازی استقلال و لیگ برتر برای جام جهانی
غیبت بازیکنان خارجی استقلال (حداقل ۴ تا ۵ بازیکن کلیدی) ضربه مهلکی به برنامههای آمادهسازی این تیم برای نیم فصل دوم لیگ برتر (اگر برگزار شود) وارد میکند. استقلال برای هماهنگی تاکتیکی و بدنی به این بازیکنان نیاز دارد. اگر آنها تا زمان شروع مسابقات (احتمالاً پس از جام جهانی) به ایران بازنگردند، عملاً استقلال با تیمی نیمهبند و بدون آمادگی وارد رقابتها خواهد شد. علاوه بر استقلال، سایر باشگاههای لیگ برتر نیز با مشکل مشابهی روبرو هستند. پرسپولیس، سپاهان، تراکتور و دیگر تیمها نیز لژیونرهایی دارند که ممکن است از بازگشت سرباز بزنند. این بحران میتواند کل لیگ برتر را تحت تأثیر قرار دهد. سازمان لیگ باید هرچه سریعتر تکلیف زمان آغاز مسابقات را روشن کند. کارشناسان فوتبال معتقدند که بهترین راه حل، «توافق دوجانبه» باشگاهها با بازیکنان خارجی است. به عنوان مثال، باشگاهها میتوانند به بازیکنان اجازه دهند تا پایان جام جهانی در تیمهای ملی خود بمانند و پس از آن به ایران بازگردند. اما در مقابل، باشگاهها حق دارند بخشی از قرارداد را (به دلیل غیبت در تمرینات پیشفصل) کاهش دهند. این یک معامله برد-برد است.
نقش جنگ و شرایط امنیتی در بحران بازگشت خارجیها
غیر قابل انکار است که جنگ تحمیلی و شرایط ناامن کشور، نقش مهمی در تصمیم بازیکنان خارجی برای بازنگشتن به ایران دارد. بسیاری از لژیونرها (به ویژه آنهایی که خانواده دارند) نگران امنیت خود و خانوادهشان در صورت بازگشت به ایران هستند. برخی از آنها در طول فصل نیز ایران را ترک کردهاند و حاضر به بازگشت نشدهاند. شرایط اقتصادی نیز مزید بر علت شده است. ارزش ریال در برابر دلار سقوط کرده و نقل و انتقالات مالی با مشکلات زیادی روبرو است. بازیکن خارجی که قراردادش به ریال بسته شده، عملاً ارزش پولی خود را از دست داده است. برخی از آنها مدعی هستند که باشگاهها بخشی از مطالبات معوق آنها را نیز پرداخت نکردهاند. در مجموع به نظر میرسد بحران بازیکنان خارجی در لیگ ایران، یک بحران چندلایه است: اقتصادی، امنیتی، حقوقی و ورزشی. تا زمانی که جنگ پایان نیابد، وضعیت سیاسی منطقه تثبیت نشود و لیگ برتر زمان مشخصی برای شروع نداشته باشد، این بحران ادامه خواهد یافت. شاید سازمان لیگ ناچار شود که با «تیمهای بدون لژیونر» و صرفاً با بازیکنان داخلی، مسابقات را برگزار کند. این فاجعهای برای کیفیت لیگ خواهد بود اما شاید تنها راه ممکن باشد.