آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
محمود ملاقاسمی، نخستین مدالآور کشتی آزاد ایران در رقابتهای جهانی و بازیهای المپیک، در سن ۹۷ سالگی دار فانی را وداع گفت. او که در سال ۱۳۰۸ در تهران به دنیا آمده بود، با افتخارات خود، نام ایران را در تاریخ ورزش جهان جاودانه کرد و به عنوان یکی از اسطورههای بینظیر کشتی ایران شناخته میشود. ملاقاسمی که در کودکی پدر خود را از دست داد، مجبور شد در سنین پایین نانآور خانواده شود. او ابتدا با دستفروشی مشغول به کار شد و چندی بعد به خیاطی پرداخت. تولیدات خود و خواهرانش را به مغازهداران خیابان ناصرخسرو تهران میفروخت و در ۱۶ سالگی، با یک دوبنده پارچهای که دوستش برایش خرید، تمرینات کشتی را زیر نظر آندره گوالوویچ در باشگاه نیرو و راستی آغاز کرد. ملاقاسمی که کوتاهقد و چغر بود، نزد عبدالحسین فیلی در باشگاه پولاد واقع در خیابان وحدت اسلامی تهران در وزن اول کشتی میگرفت. او در سال ۱۳۲۹ در رقابتهای قهرمانی کشور در هر دو رشته آزاد و فرنگی به مقام قهرمانی رسید و در فینال آزاد مقابل مهدی یعقوبی از قزوین و در فینال فرنگی مقابل داود مستمع از تبریز برنده شد.
وی در سال ۱۳۳۰ نیز در فرنگی با برتری مقابل شعبان بابااولادی از قزوین قهرمان شد. ملاقاسمی نخستینبار همراه تیم ملی کشتی فرنگی ایران راهی رقابتهای جهانی ۱۹۵۰ استکهلم شد اما مقامی به دست نیاورد. با این حال، پس از مصدومیت و کنارهگیری منصور رییسی در وزن نخست، در ترکیب تیم ملی کشتی آزاد قرار گرفت و در رقابتهای جهانی ۱۹۵۱ هلسینکی پس از علی یوجل از ترکیه به مدال نقره دست یافت. سال بعد، در المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی، ملاقاسمی با وجود مصدومیت شدید، موفق شد مدال برنز را از آن خود کند. او در این مسابقات، ابتدا نیرانجان داس از هندوستان را ضربه فنی کرد و سپس با فن کمر، پشت لوئیز بایس از آفریقای جنوبی را به تشک دوخت. هاینریش وبر از آلمان غربی را مغلوب کرد و حسن گمیچی از ترکیه را با امتیاز پشت سر گذاشت. در ادامه گئورگی سایادوف از شوروی را شکست داد و برای کسب مدال طلا فقط یوشی کیتانو از ژاپن را پیش رو داشت.
با این حال، رقیب ژاپنی با برتری محسوسی ملاقاسمی را شکست داد تا پل قهرمانی حسن گمیچی شود. کیتانو دوم شد و ملاقاسمی روی سکوی سوم ایستاد. این مدال برنز، نخستین مدال المپیک ایران در کشتی آزاد بود و نقطه عطفی در تاریخ ورزش ایران محسوب میشود. ملاقاسمی پس از پایان دوران قهرمانی، به مربیگری روی آورد و سالها به عنوان یکی از مربیان برجسته کشتی ایران، به تربیت نسلهای بعدی کشتیگیران کمک کرد. او همچنین جامه سفید داوری را پوشید و از بازیهای آسیایی ۱۹۶۶ بانکوک تا نیمه دوم دهه ۸۰ میلادی قضاوت کرد. با درگذشت این اسطوره بزرگ، جامعه ورزش ایران یکی از ستونهای اصلی تاریخ کشتی خود را از دست داد. یاد و خاطره محمود ملاقاسمی، همواره در دل ورزشدوستان ایرانی و جهانیان زنده خواهد ماند.
از دستفروشی تا سکوی المپیک
محمود ملاقاسمی در کودکی پدر خود را از دست داد و مجبور شد در سنین پایین نانآور خانواده شود. او با دستفروشی و خیاطی، روزگار میگذراند و در ۱۶ سالگی با یک دوبنده پارچهای که دوستش برایش خرید، تمرینات کشتی را آغاز کرد. این مسیر دشوار، نشان از عزم و اراده بالای او برای رسیدن به قلههای افتخار دارد.
نخستین مدالآور المپیک ایران در کشتی آزاد
ملاقاسمی در المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی، با وجود مصدومیت شدید، موفق شد مدال برنز را از آن خود کند و به نخستین مدالآور المپیک ایران در کشتی آزاد تبدیل شود. این افتخار، در شرایطی به دست آمد که ایران در آن سالها حضور کمرنگی در عرصه ورزش جهانی داشت و این مدال، نقطه عطفی در تاریخ ورزش ایران محسوب میشود.
رقابت با یوشی کیتانو و طلای از دسترفته
ملاقاسمی در المپیک ۱۹۵۲، پس از شکست دادن چند حریف قدرتمند، برای کسب مدال طلا فقط یوشی کیتانو از ژاپن را پیش رو داشت. با این حال، رقیب ژاپنی با برتری محسوسی ملاقاسمی را شکست داد تا پل قهرمانی حسن گمیچی شود. کیتانو دوم شد و ملاقاسمی روی سکوی سوم ایستاد.
حضور در رقابتهای جهانی و کسب مدال نقره
ملاقاسمی در رقابتهای جهانی ۱۹۵۱ هلسینکی، پس از علی یوجل از ترکیه به مدال نقره دست یافت و نام خود را به عنوان یکی از بهترین کشتیگیران جهان ثبت کرد. این مدال نقره، نخستین مدال جهانی ایران در کشتی آزاد بود و اهمیت ویژهای در تاریخ ورزش ایران دارد.
نقش مربیگری و داوری در سالهای پس از قهرمانی
پس از پایان دوران قهرمانی، ملاقاسمی به مربیگری روی آورد و سالها به عنوان یکی از مربیان برجسته کشتی ایران، به تربیت نسلهای بعدی کشتیگیران کمک کرد. او همچنین جامه سفید داوری را پوشید و از بازیهای آسیایی ۱۹۶۶ بانکوک تا نیمه دوم دهه ۸۰ میلادی قضاوت کرد.
آسیانیوز ایران(روزنامه آسیا سابق)، درگذشت این عزیز گرانسنگ را
به خانواده محترم ایشان، و تمامی ورزش دوستان ایران زمین، تسلیت گفته
و آرزوی صبر برای بازماندگان محترم ایشان دارد.
یادش گرامی؛