آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
کاروان والیبال ایران، پس از ۵۸ روز سفر فشرده در سه قاره، با یک جامِ خالی از موفقیت به تهران بازمیگردد. تیم ملي والیبال ایران در آخرین دیدار خود در مرحله مقدماتی لیگ ملتهای ۲۰۲۶، برابر ترکیه با نتیجه ۳ بر یک شکست خورد تا با سه برد و ۱۱ امتیاز، در جایگاه چهاردهم جدول باقی بماند. پایان یک دورهی پرفراز و نشیب که تنها یک خاطرهی تلخ برای هواداران به جا گذاشت. شروع طوفانی ایران در ست اول، هواداران را به پیروزی امیدوار کرد. شاگردان پیاتزا با نمایشی مقتدرانه، ۲۵ بر ۱۷ ترکیه را شکست دادند و نشان دادند که توانایی رقابت با حریف را دارند. اما این موفقیت، دوامی نداشت و در ستهای بعدی، ترکیه با کنترل بازی، سه ست پیاپی را با نتایج ۲۵ بر ۲۲، ۲۵ بر ۱۶ و ۲۵ بر ۱۹ به سود خود پایان داد تا سه بر یک پیروز میدان شود.
با این شکست، والیبال ایران در جایگاه چهاردهم جدول لیگ ملتها قرار گرفت تا یکی از ضعیفترین نتایج سالهای اخیر خود را ثبت کند. اگرچه سقوط کانادا باعث شد که ایران در لیگ ملتها باقی بماند، اما این عملکرد ناامیدکننده، زنگ خطری جدی برای آیندهی این رشته در کشور به صدا درآورده است. نسل جوانی که با میانگین سنی ۲۳.۲ سال، دومین تیم جوان مسابقات بود، نتوانست انتظارات را برآورده کند. در طول سه هفته مسابقات، تیم ایران در بسیاری از دیدارها پس از عقب افتادن، واکنش مناسبی نشان نداد. روحیهی جنگندگی و توانایی بازگشت به مسابقه، که سالها یکی از نقاط قوت والیبال ایران بود، در این دوره به شدت غایب بود. بازیکنان جوان، هرچند با استعداد، اما نتوانستند در لحظات حساس، اعتمادبهنفس لازم را از خود نشان دهند و به یک تیم منسجم تبدیل شوند.
مقایسه این نسل با نسل طلایی والیبال ایران، تفاوتهای آشکاری را نشان میدهد. ستارههایی که روزگاری تا آخرین امتیاز برای پیروزی میجنگیدند و هرگز تسلیم نمیشدند، حالا در این تیم جوان، جایی ندارند. این نسل جدید، بیش از هر چیز نیاز به تغییر نگرش، افزایش انگیزه و بازیابی روحیهی جنگندگی دارد تا بتواند به موفقیتهای بزرگ دست پیدا کند. فدراسیون والیبال ایران، به ریاست میلاد تقوی، در این دوره تلاش کرد بهترین شرایط را برای تیم فراهم کند. برگزاری اردوهای خارجی، تأمین هزینههای سفر و ایجاد آرامش برای ملیپوشان، از جمله اقداماتی بود که صورت گرفت. با این حال، به نظر میرسد این امکانات برای جبران کاستیهای فنی و روانی بازیکنان کافی نبوده است و نیاز به بازنگری اساسی در برنامههای آمادهسازی وجود دارد.
انتقادات از عملکرد روبرتو پیاتزا و کادر فنی نیز به شدت افزایش یافته است. برخی کارشناسان معتقدند که سرمربی ایتالیایی نتوانسته است سبک بازی مناسبی را به تیم تزریق کند و ترکیب ثابتی را پیدا کند. همچنین، نبود بازیهای تدارکاتی مناسب، یکی دیگر از مواردی بود که به عنوان نقص در برنامههای آمادهسازی مطرح شد. حالا تیم ملی ایران با بازگشت به کشور، باید برای رقابتهای قهرمانی آسیا و انتخابی المپیک آماده شود. این دو رویداد، فرصتهای بزرگی برای جبران ناکامیهای اخیر هستند، اما نیازمند یک تغییر اساسی در عملکرد و نگرش تیم هستند. اگر این نسل قصد دارد به جمع قدرتهای جهان بازگردد، باید از همین امروز، مسیر جدیدی را آغاز کند.
عملکرد فنی و تاکتیکی تیم ایران در این مسابقات
تیم ملی والیبال ایران در این دوره از لیگ ملتها، با مشکلات متعددی در زمینه تاکتیک و هماهنگی روبرو بود. دریافت توپ و خط دفاعی، دو نقطه ضعف اصلی تیم بودند که در بازیهای مختلف به چشم میخوردند. بازیکنان در اجرای تاکتیکهای ترکیبی، دقت کافی را نداشتند و تغییرات مکرر در ترکیب تیم، باعث شد که هماهنگی لازم شکل نگیرد. همچنین، سبک بازی تهاجمی و جسورانهای که از تیمهای ایرانی انتظار میرود، در این مسابقات به ندرت دیده شد و تیم بیشتر به بازی های محافظهکارانه روی آورد.
مقایسه با نسل طلایی والیبال ایران
نسل طلایی والیبال ایران، با ستارگانی مانند سعید معروف، امیر غفور و سید محمد موسوی، نه تنها از نظر فنی، بلکه از نظر روحیه و جنگندگی نیز الگوی کامل بودند. آنها هرگز تسلیم نمیشدند و در لحظات حساس، با اعتمادبهنفس بالا، میتوانستند بازی را به سود خود تغییر دهند. نسل فعلی، اگرچه مستعد و جوان است، اما فاقد این روحیهی جنگندگی و توانایی بازگشت به مسابقه است. این تفاوت، یکی از دلایل اصلی ناکامی ایران در این مسابقات است.
تأثیر برنامههای آمادهسازی و اردوها بر عملکرد تیم
فدراسیون والیبال، با وجود هزینههای سنگین، تلاش کرد تا بهترین شرایط را برای تیم ملی فراهم کند. برگزاری اردوهای خارجی و سفرهای متعدد، نشان از عزم جدی فدراسیون برای آمادهسازی تیم داشت. اما به نظر میرسد که این اردوها، نتوانسته است به بهبود عملکرد فنی و روانی بازیکنان کمک کند. عدم برگزاری بازیهای تدارکاتی مناسب و همچنین خستگی ناشی از سفرهای طولانی، میتواند از دلایل این ناکامی باشد.
نقد عملکرد کادر فنی و روبرتو پیاتزا
روبرتو پیاتزا، که در دومین سال حضور خود روی نیمکت ایران، انتظار میرفت پیشرفت قابلتوجهی در تیم ایجاد کند، نتوانسته است انتظارات را برآورده کند. انتخاب ترکیبهای مختلف و عدم وجود یک سیستم بازی ثابت، از جمله نقدهایی است که به او وارد شده است. همچنین، توانایی او در ایجاد انگیزه و روحیه جنگندگی در بازیکنان، زیر سؤال رفته است و به نظر میرسد که او نتوانسته است ارتباط مؤثری با بازیکنان برقرار کند.
چشم انداز آینده و راهکارهای بهبود
برای بازگشت به روزهای اوج، والیبال ایران نیاز به یک بازنگری اساسی در تمامی سطوح دارد. از جمله این اقدامات، میتوان به سرمایهگذاری بر روی استعدادهای جوان، بهبود سیستم لیگ برتر، برگزاری بازیهای تدارکاتی منظم، و همچنین تغییر در نگرش و روحیه بازیکنان اشاره کرد. همچنین، فدراسیون والیبال باید با ارزیابی دقیق عملکرد کادر فنی و بازیکنان، برنامههای جدیدی را برای آینده تدوین کند تا والیبال ایران بتواند بار دیگر به جمع قدرتهای جهان بازگردد.