جمعه / ۶ شهریور ۱۴۰۵ / ۰۴:۳۹
کد خبر: 40931
گزارشگر: 548
۱۳۲۰
۰
۰
۱
با حذف دولینگو، متقاضیان ایرانی به سمت آزمون‌های جایگزین مانند تافل و آیلتس سوق داده می‌شوند

توقف آزمون انگلیسی دولینگو در ایران؛ مسیر جدید برای متقاضیان مهاجرت

دولینگو
آزمون زبان انگلیسی دولینگو (Duolingo English Test) که یکی از گزینه‌های محبوب برای اثبات مهارت زبان در فرآیندهای مهاجرتی و تحصیلی بود، در ایران متوقف شده است. با این تصمیم، متقاضیان ایرانی که برای پذیرش تحصیلی یا مهاجرت به این آزمون وابسته بودند، ناچار به استفاده از سایر آزمون‌های بین‌المللی مانند تافل (TOEFL iBT)، آیلتس (IELTS) و یا آزمون‌های دیگر مانند PTE و CELPIP خواهند بود. این تغییر، به ویژه برای دانشجویانی که در حال تکمیل مدارک خود بودند، چالش‌های جدیدی ایجاد کرده است.

آسیانیوز ایران؛ سرویس علم و تکنولوژی:

  یکی از گزینه‌های اصلی برای اثبات مهارت زبان انگلیسی در فرآیندهای مهاجرتی، تحصیلی و شغلی، آزمون دولینگو بود که به دلیل هزینه کمتر، دسترسی آسان‌تر و امکان برگزاری آنلاین، به سرعت در میان ایرانیان محبوب شده بود. اما این مسیر، حالا برای متقاضیان ایرانی بسته شده است. خبر توقف این آزمون در ایران، موجی از نگرانی را در میان دانشجویان، متقاضیان مهاجرت و حتی مؤسسات آموزشی ایجاد کرده است. بسیاری از آنها که برنامه‌های خود را بر اساس این آزمون تنظیم کرده بودند، اکنون در شرایطی قرار گرفته‌اند که نیاز به تغییر برنامه و انتخاب مسیرهای جایگزین دارند.

با توقف دولینگو، متقاضیان باید به سمت آزمون‌های سنتی‌تر مانند تافل، آیلتس و PTE روی آورند؛ آزمون‌هایی که معمولاً هزینه بالاتر، زمان بیشتری برای آمادگی و شرایط برگزاری متفاوتی دارند. این تغییر، می‌تواند برنامه‌های بسیاری را با تأخیر مواجه کند. در ادامه این گزارش، به بررسی ابعاد این تصمیم، جایگزین‌های موجود و توصیه‌هایی برای متقاضیان خواهیم پرداخت.

چرا دولینگو در ایران متوقف شد؟

اگرچه دلیل رسمی برای این اقدام اعلام نشده است، اما سابقه محدودیت‌های مشابه برای سایر آزمون‌های بین‌المللی مانند آیلتس در ایران، نشان می‌دهد که این تصمیم احتمالاً ناشی از فشارهای بین‌المللی یا تغییرات در سیاست‌های نظارتی بر آزمون‌های آنلاین بوده است. با توجه به اینکه دولینگو یک آزمون کاملاً آنلاین است، احتمالاً نگرانی‌های امنیتی یا تحریمی، عامل اصلی این توقف بوده است.

جایگزین‌های موجود برای متقاضیان

با توقف دولینگو، متقاضیان ایرانی باید به سراغ آزمون‌های دیگری بروند که همچنان در ایران در دسترس هستند. تافل (TOEFL iBT) و آیلتس، شناخته‌شده‌ترین و معتبرترین گزینه‌ها هستند. همچنین آزمون‌هایی مانند PTE و CELPIP نیز که عمدتاً مورد پذیرش کشورهای خاصی مانند کانادا هستند، می‌توانند گزینه‌های مناسبی باشند. با این حال، هزینه بالاتر، زمان‌بندی محدود و نیاز به حضور در مراکز آزمون، از جمله چالش‌هایی است که متقاضیان با آنها رو به رو خواهند شد.

تأثیر بر روند مهاجرت و تحصیل ایرانیان

توقف دولینگو، به ویژه برای دانشجویانی که قصد ادامه تحصیل در خارج از کشور داشتند، یک ضربه جدی محسوب می‌شود. بسیاری از دانشگاه‌های جهان، دولینگو را به عنوان یک آزمون معادل با تافل و آیلتس می‌شناختند و پذیرش آن، مسیر را برای بسیاری از ایرانیان هموار کرده بود. اکنون، این افراد یا باید برنامه‌های خود را به تعویق بیندازند و یا هزینه و زمان بیشتری را برای آمادگی آزمون‌های جایگزین صرف کنند.

https://www.asianewsiran.com/u/jvA
اخبار مرتبط
نقدی بی‌پرده بر بخشی از برنامه‌ی خبری ۲۰:۳۰ و گزارش‌هایِ بی سر و ته آقای جلوداریان که هر شب با هزینه‌ی بیت‌المالِ ۹۰ میلیون ایرانی، به جایِ پرداختن به بحران‌هایِ واقعیِ کشور، به شکارِ واژه‌هایِ بی‌گانه در دهانِ مسئولان نشسته و با ریاکاریِ آشکار، در برابرِ اسامیِ خارجیِ کالاهایِ ایرانی مثل اسنپ و هوم‌کر سکوت می‌کند. از تناقضِ رفتارِ این خبرنگارِ شیفتۀ شهرت تا اسرافِ میلیاردیِ بیت‌المال و تحقیرِ شعورِ ملت.
ادبیات ایران با وجود پیشینه‌ای کهن و ظرفیت‌های کیفی بالا، همچنان در بازار جهانی کتاب، به‌ویژه در کشورهای غربی، جایگاه شایسته‌ای ندارد. این ناکامی، ریشه در عوامل متعددی دارد؛ از جمله جایگاه محدود زبان فارسی در دانشگاه‌های غرب، ضعف در بازاریابی و نشر حرفه‌ای، و نبود زیرساخت‌های مناسب برای ترجمه و معرفی آثار به مخاطبان بین‌المللی. برخلاف تصور رایج، مشکل اصلی در کمبود دسترسی فیزیکی به کتاب‌ها نیست، بلکه در حلقه‌های مفقود میان ترجمه و قفسه‌های کتابفروشی‌هاست. ترجمه‌های موجود عمدتاً توسط استادان دانشگاه و با حمایت ناشران کوچک انجام می‌شوند که تیراژ پایینی دارند و وارد مدار تبلیغات گسترده نمی‌شوند.
در سال‌های گذشته، یادگیری زبان خارجی برای بسیاری از افراد تقریباً مترادف با ثبت‌نام در کلاس حضوری بود. زبان‌آموز باید در یک آموزشگاه ثبت‌نام می‌کرد، در ساعت مشخصی در کلاس حاضر می‌شد، کتاب درسی می‌خرید، تکالیف هفتگی انجام می‌داد و مسیر یادگیری خود را همراه با یک مدرس و گروهی از زبان‌آموزان دیگر پیش می‌برد. این روش سال‌ها رایج‌ترین مسیر آموزش زبان بود و هنوز هم طرفداران زیادی دارد. اما با گسترش اینترنت، گوشی‌های هوشمند، پلتفرم‌های آموزشی، ویدئوهای آموزشی، اپلیکیشن‌ها و وب‌سایت‌های تخصصی، شکل یادگیری زبان تغییر کرده است. امروز بسیاری از افراد بدون حضور در کلاس فیزیکی، زبان انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، اسپانیایی یا هر زبان دیگری را از خانه، محل کار یا حتی در مسیر رفت‌وآمد یاد می‌گیرند.
آسیانیوز ایران هیچگونه مسولیتی در قبال نظرات کاربران ندارد.
تعداد کاراکتر باقیمانده: 1000
نظر خود را وارد کنید