آسیانیوز ایران؛ سرویس سیاسی:
در آستانه مجمع عمومی سازمان ملل، پیشنهاد ملاقات مستقیم رؤسای جمهور ایران و آمریکا به یکی از جنجالیترین موضوعات سیاسی تبدیل شده است. این ایده که در تاریخ پس از انقلاب بیسابقه است، در شرایطی مطرح میشود که ترامپ همزمان با مذاکرات نماینده ویژهاش با ایران، فرمان حمله به تاسیسات هستهای ایران را صادر کرده است. تجربه تاریخی نشان میدهد ترامپ در دوره قبلی ریاستجمهوری خود، با وجود ملاقات با رهبر کره شمالی، حتی یک تحریم را نیز لغو نکرد. همچنین رفتار تحقیرآمیز او با زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین، این نگرانی را ایجاد کرده که مبادا هرگونه ملاقات با مقامات ایرانی نیز به صحنهای برای نمایش خودشیفتگی و تحقیر تبدیل شود.
از سوی دیگر، کارشناسان ایرانی بر این باورند که مسائل بین ایران و آمریکا ریشهایتر از آن است که پس از حمله نظامی آمریکا، زمینه برای ملاقات مستقیم مثمر ثمر باشد. با این حال، برخی تحلیلگران معتقدند مذاکرات غیرمستقیم و ملاقاتهای سطح پایین میتواند زمینهساز کاهش تنش باشد. این سؤال اساسی مطرح است: در شرایطی که تحریمهای شورای امنیت در حال بازگشت است، آیا ملاقات مستقیم پزشکیان و ترامپ میتواند نقطه عطفی در روابط دو کشور باشد یا تنها به تحقیر ایران منجر خواهد شد؟ این پیشنهاد را میتوان از چند منظر کلیدی تحلیل کرد:
۱. ریسکهای دیپلماتیک
- سابقه ترامپ در عدم پایبندی به تعهدات (تجربه کره شمالی)
- احتمال استفاده تبلیغاتی از ملاقات برای اهداف داخلی آمریکا
- ریسک تحقیر و کاهش اعتبار بینالمللی ایران
۲. فرصتهای احتمالی
- شکستن تابوی روابط مستقیم
- امکان ایجاد کانال ارتباطی در سطح ریاست جمهوری
- فرصت برای ارائه مستقیم مواضع ایران
۳. ملاحظات داخلی ایران
- ضرورت تأیید رهبری برای چنین ملاقاتی
- توازن بین دیپلماسی و دفاع
- مدیریت انتظارات داخلی
۴. درسهایی از نمونههای تاریخی
- تجربه ناموفق کیم جونگ اون با ترامپ
- الگوی رفتار ترامپ با متحدان (تحقیر زلنسکی)
- الگوی اقدامات نمایشی بدون محتوای اساسی
۵. راهحلهای میانه
- مذاکرات غیرمستقیم
- ملاقاتهای در سطح وزیران خارجه
- استفاده از مکانیزمهای چندجانبه
۶. پیامدهای منطقهای
- تأثیر بر موازنه قدرت در خاورمیانه
- واکنش متحدان منطقهای ایران
- تاثیر بر محور مقاومت