​درگذشت ماشاالله رسام

آسیانیوز ایران؛ سرویس فرهنگی هنری:

موسیقی سنتی ایران امروز یکی از استادان بی‌بدیل خود را از دست داد. ماشالله رسام، نوازنده چیره‌دست بالابان و سرنا، پس از ۹۱ سال زندگی پربار درگذشت. این استاد برجسته که به آشیق ماشالا شهرت داشت، به دلیل بیماری و کهولت سن امروز چشم از جهان فروبست. او یکی از قدیمی‌ترین و تأثیرگذارترین نوازندگان موسیقی مقامی ایران محسوب می‌شد. ماشالله رسام که دارنده مدرک معادل دکتری موسیقی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود، عمر خود را صرف حفظ و اشاعه موسیقی اصیل ایرانی کرد. اجراهای او همواره با شور و حس ناب، در دل دوستداران موسیقی جایگاه ویژه‌ای داشت.

در کارنامه درخشان این هنرمند فقید، کسب رتبه نخست جشنواره موسیقی مقامی زاگرس‌نشینان در ساز سرنا دیده می‌شود. این موفقیت نشان از تبحر و تسلط بالای او در نوازندگی داشت. دریافت نشان درجه یک هنر که معادل دکترای هنری است، از دیگر افتخارات استاد رسام بود. این نشان عالی هنری، تقدیری از سال‌ها تلاش و پشتکار او در عرصه موسیقی سنتی ایران محسوب می‌شود.

رسام با نواختن سازهای بالابان و سرنا، نه تنها به حفظ این سازهای اصیل کمک کرد، بلکه با آموزش به نسل‌های جوان، زمینه انتقال این هنر ارزشمند به آیندگان را فراهم نمود. سبک نوازندگی او تلفیقی از تکنیک‌های سنتی و خلاقیت‌های شخصی بود که باعث تمایز اجراهایش می‌شد. هر نوازش او بر ساز، روایتی از تاریخ و فرهنگ موسیقایی ایران زمین بود. درگذشت استاد رسام ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای جامعه موسیقی ایران است. او میراثی ارزشمند از خود به جای گذاشته که برای همیشه در حافظه موسیقی ایران ماندگار خواهد ماند.

جایگاه هنری و مهارت‌های فنی

ماشالله رسام از نوادر نوازندگی بالابان و سرنا در ایران محسوب می‌شد. تسلط فنی او بر این سازها همراه با خلاقیت در اجرا، سبک منحصربه‌فردی ایجاد کرده بود. توانایی او در تلفیق ریتم‌های پیچیده با ملودی‌های اصیل، از ویژگی‌های بارز هنر او بود.

نقش در حفظ موسیقی مقامی

رسام با اجراهای متعدد، سهم بزرگی در حفظ و معرفی موسیقی مقامی ایران داشت. ثبت و انتقال رپرتوار غنی موسیقی مقامی از یادگاری های ارزشمند اوست. تلاش او برای مستندسازی نغمه‌های بومی، کمک شایانی به حفظ این میراث کرد.

آموزش و پرورش نسل جوان

استاد رسام سال‌های بسیاری از عمر خود را به آموزش هنرجویان جوان اختصاص داد. روش آموزشی او مبتنی بر اصول سنتی و در عین حال متناسب با نیازهای زمانه بود. شاگردان بسیاری از محضر او بهره بردند و راهش را ادامه می‌دهند.

افتخارات و نشان‌های هنری

کسب رتبه نخست جشنواره موسیقی مقامی زاگرس‌نشینان نشان از جایگاه رفیع او داشت. دریافت نشان درجه یک هنر، تقدیری شایسته از سال‌ها فعالیت هنری او بود. مدرک معادل دکتری موسیقی، گواه بر دانش عمیق او در زمینه موسیقی سنتی بود.

میراث هنری و تأثیر بر موسیقی معاصر

اجراهای به یادگار مانده از او، منبع الهام برای نسل‌های بعدی هنرمندان است. سبک نوازندگی او تأثیر قابل توجهی بر موسیقی مقامی معاصر ایران گذاشته است. ثبت آواها و نغمه‌های محلی توسط او، گنجینه‌ای برای پژوهشگران موسیقی به جای گذاشته است.