آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
صدای پارگی رباط، نه تنها فصل را برای تاکومی مینامینو که رؤیای بزرگ یک نسل را در هم شکست. هافبک خلاق تیم ملی ژاپن و باشگاه موناکو، در آستانه اوج گیری، با مصدومیتی تحمیلی به حاشیه رانده شد. مینامینو، ستاره ۳۰ سالهای که بارها ناجی «ساموراییهای آبی» بود، یکشنبه شب در جریان بازی جام حذفی فرانسه مقابل اوسر، بر روی زمین افتاد و دیگر برنخاست. درد زانوی چپ، پایانی تلخ بر حضور او در یکی از حساسترین دورههای تاریخ فوتبال ژاپن بود. باشگاه موناکو روز دوشنبه با بیانیهای کوتاه و غمانگیز، خبر از پارگی رباط صلیبی قدامی بازیکن خود داد. مصدومیتی که معمولاً حکم ۶ تا ۹ ماه دوری از میادین را به همراه دارد. این جدایی ناگهانی، دقیقاً در زمانی رخ میدهد که تا شمارش معکوس جام جهانی ۲۰۲۶ در آمریکای شمالی تنها چند ماه باقی است. مسابقاتی که قرار بود صحنه درخشش نسل طلایی فوتبال ژاپن باشد.
مینامینو با ۷۳ بازی و ۲۶ گل ملی، یکی از ارکان اصلی و تأثیرگذار این تیم محسوب میشد. خلاقیت، دید بازیسازی و توانایی گلزنی او از پشت خط هجومی، امتیازی متمایز برای ژاپن بود. حالا «ساموراییهای آبی» باید بدون یکی از مهمترین سلاحهای خود، راهی گروه دشوار F شوند؛ گروهی که هلند قدرتمند، تونس سرسخت و برنده پلیآفی ناشناخته در آن انتظارشان را میکشند. اولین بازی آنها در ۱۴ ژوئن مقابل هلند در دالاس خواهد بود؛ صحنهای که قرار بود مینامینو در آن بدرخشد. اما اکنون جای او خالی است و مربیان ژاپنی باید به سرعت به دنبال چارهای برای پر کردن این خلأ عظیم باشند. این مصدومیت، نه تنها ضربهای به آرزوهای ملی است، بلکه برای موناکو نیز بحرانساز شده. تیمی که در لیگ یک فرانسه در رده نهم است و باید در لیگ قهرمانان به مصاف غولهایی چون رئال مادرید و یوونتوس برود.
بحران جایگزینی؛ چه کسی میتواند خلأ مینامینو را پر کند؟
غیبت مینامینو، یکی از بزرگترین چالشهای مربیان تیم ملی ژاپن در آستانه جام جهانی است. او نه تنها یک بازیکن معمولی، که یک «بازیساز کلاسیک» با توانایی نفوذ به خطوط دفاعی حریف و ارسال پاسهای کشنده بود. ژاپن اگرچه بازیکنان با استعدادی چون کامیادا، ایتو و کوبو دارد، اما هیچیک دقیقاً همان پروفایل مینامینو را ندارند. ممکن است هاجیمه موریاسو، سرمربی، مجبور شود سیستم بازی را تغییر دهد؛ مثلاً به سمت یک سیستم دو هافبک هجومی برود یا نقش خلاقیت را به بازیکنی مانند دایزن مایدا واگذار کند. اما تجربه بینالمللی و آرامش مینامینو در موقعیتهای حساس، جایگزینناپذیر است. این بحران، آزمونی بزرگ برای عمق استعدادهای ژاپن خواهد بود.
تأثیر روانی بر تیم ملی؛ از دست دادن یک رهبر در زمین
مینامینو فراتر از آمار، یک رهبر غیررسمی و نماد نسل جدید فوتبال ژاپن بود. بازیکنی که در لیورپول و ساوتهمپتون تجربه کسب کرده بود و اکنون در موناکو ستاره میدرخشید. حضور او به همتیمیها اعتماد به نفس و اطمینان میداد. از دست دادن چنین چهرهای در آستانه یک تورنمنت جهانی، میتواند تأثیر روانی منفی بر روحیه تیم بگذارد. دیگر بازیکنان کلیدی مانند کاپیتان یوشیدا باید این خلأ رهبری را پر کنند و مانع از افت انگیزه در اردو شوند. نحوه مدیریت این بحران توسط کادر فنی، نقش تعیینکنندهای در عملکرد تیم در آمریکای شمالی خواهد داشت.
گروه دشوار F؛ مأموریت ناتمام مینامینو
حضور در گروه F با تیمهای هلند، تونس و یک تیم پلیآفی، از ابتدا مأموریتی سخت برای ژاپن بود. نقش مینامینو در شکستن دفاع منسجم هلندیها یا باز کردن دروازه تیمهای دفاعیمحوری مانند تونس، حیاتی به نظر میرسید. او بازیکنی بود که میتوانست در فضاهای تنگ بازی کند و با یک حرکت، موقعیتسازی کند. بدون او، ژاپن ممکن است در برابر این تیمها با مشکل خلاقیت و شوکزنی روبرو شود. حالا فشار بیشتری بر بازیکنانی چون میتوما خواهد آمد تا بار هجومی تیم را به دوش بکشند. صعود از این گروه، بدون مینامینو، به مراتب دشوارتر شده است.
ضربه دوگانه به موناکو؛ فروپاشی یک فصل رویایی
مصدومیت مینامینو تنها برای ژاپن فاجعهبار نیست. باشگاه موناکو نیز در بحرانیترین زمان ممکن یکی از ستونهای اصلی خود را از دست داده است. این تیم در لیگ یک فرانسه در رده نهم قرار دارد و برای رسیدن به اروپا نیاز به نتیجهگیری فوری دارد. از سوی دیگر، در مرحله گروهی لیگ قهرمانان، باید با رئال مادرید و یوونتوس رقابت کند. مینامینو با سرعت، دریبل و دید بازیسازیاش، موتور محرکه خط هجوم موناکو بود. غیبت طولانی مدت او میتواند به معنای پایان رؤیای صعود در لیگ قهرمانان و شکست در رقابتهای داخلی باشد. مربی جدید موناکو باید به سرعت ترکیب و تاکتیک خود را بدون حضور ستاره ژاپنی بازتعریف کند.
آینده حرفهای مینامینو؛ بازگشت از یک مصدومیت ویرانگر
پارگی رباط صلیبی قدامی، یکی از بدترین مصدومیتها برای یک فوتبالیست، به ویژه یک هافبک هجومی چابک و سریع مانند مینامینو است. فرآیند بازگشت، طولانی، دردناک و پر از عدم اطمینان است. حتی پس از بازگشت به زمین، ممکن است بازیکن بخشی از سرعت، چابکی و اعتماد به نفس سابق خود را از دست بدهد. مینامینو در ۳۰ سالگی در اوج فوتبال خود بود و این مصدومیت میتواند مسیر حرفهای او را برای همیشه تغییر دهد. توانایی او برای بازگشت به سطح قبلی، نه تنها برای خودش، بلکه برای تیم ملی ژاپن در رقابتهای آتی (مانند جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷) نیز حیاتی خواهد بود. حمایت روانی و برنامهریزی دقیق توانبخشی، کلید نجات دوران حرفهای این ستاره آسیایی است.