آسیانیوز ایران؛ سرویس سیاسی:
در ساعات اخیر، گزارشهای غیررسمی از افزایش چشمگیر و غیرمعمول سفارشات غذا به ویژه پیتزا توسط ساختمان پنجضلعی پنتاگون منتشر شده است. این اتفاق اگرچه در نگاه اول عادی به نظر میرسد، اما در میان تحلیلگران و ناظران سیاسی و نظامی، با حساسیت زیادی دنبال میشود. دلیل این حساسیت، الگوی تکرارشوندهای است که در گذشته مشاهده شده: افزایش غیرمعمول سفارشات غذایی پنتاگون، اغلب پیشدرآمدی بر عملیات نظامی بزرگ یا بحرانهای امنیتی مهم بوده است. این همبستگی به قدری در برخی موارد آشکار بوده که به یک "شاخص غیررسمی" در پیشبینی تحرکات نظامی آمریکا تبدیل شده است. گفته میشود در آستانه حمله به عراق در سال ۲۰۰۳، عملیات موسوم به "ثعلب صحرا" و نیز در جریان برخی بحرانهای دیگر، رستورانهای اطراف پنتاگون شاهد هجوم سفارشات غذا برای کارکنان و نظامیان حاضر در این ساختمان بودند.
این افزایش ناگهانی تقاضا، معمولاً نشان از آغاز جلسات طولانیمدت، حالت آماده باش بالا و حضور گسترده کارکنان در ساعات غیرمعمول دارد. در شرایط کنونی که جهان شاهد تنشهای متعدد در خاورمیانه، اروپای شرقی و شرق آسیاست، چنین نشانههایی بیش از هر زمان دیگری توجهبرانگیز است. با این حال، آیا میتوان این بار نیز افزایش سفارش پیتزا را نشانهای قطعی برای اقدام نظامی قریبالوقوع دانست، یا این تنها یک افسانه شهری تقویتشده است؟
الگوی تاریخی؛ از افسانه تا واقعیت آماری
همبستگی بین افزایش سفارشات غذای پنتاگون و عملیاتهای نظامی، اگرچه به یک "افسانه شهری" معروف تبدیل شده، اما ریشه در گزارشهای مستند متعددی دارد. روزنامهنگاران و منابع نزدیک به وزارت دفاع آمریکا در آستانه حمله به عراق (۲۰۰۳)، حمله به افغانستان (۲۰۰۱) و نیز در جریان عملیاتهای مهم دیگر، از افزایش چشمگیر فعالیت رستورانهای اطراف پنتاگون خبر دادهاند. این افزایش، ناشی از حضور طولانیمدت صدها نفر از کارکنان، تحلیلگران و فرماندهان در حالت آمادهباش است که منجر به سفارش غذای دستهجمعی میشود. بنابراین، این الگو صرفاً یک شایعه نیست، بلکه بازتابی از افزایش فعالیتهای داخلی پنتاگون در شرایط بحران است.
منطق عملیاتی؛ غذاخوری در حالت آمادهباش
از نظر منطق عملیاتی، افزایش سفارش غذا کاملاً قابل توضیح است. هنگامی که پنتاگون وارد فاز برنامهریزی فشرده برای یک عملیات یا مدیریت یک بحران بزرگ میشود، ساعات کاری به شدت افزایش مییابد. جلسات طولانی، مانورهای شبیهسازی شده و رصد لحظهبهلحظه رویدادها، سبب میشود تعداد زیادی از پرسنل نتوانند ساختمان را ترک کنند. در چنین شرایطی، سفارش غذای دستهجمعی از رستورانهای بیرون، راهکاری معمول برای تأمین انرژی کارکنان است. پس افزایش سفارشات، نشانهای غیرمستقیم اما قابل لماس از "فعالیت فوقالعاده" در قلب فرماندهی نظامی آمریکاست.
محدودیتهای تحلیلی؛ آیا همیشه نشانه جنگ است؟
با وجود الگوی تاریخی، باید در تفسیر این نشانه احتیاط کرد. افزایش فعالیت در پنتاگون میتواند دلایل متعدد دیگری داشته باشد: برگزاری یک مانور بزرگ مشترک بینالمللی، پاسخ به یک بحران طبیعی یا انسانی فوری، برگزاری کنفرانس امنیتی مهم با متحدان، یا حتی پاسخ به یک تهدید سایبری گسترده. بنابراین، هر افزایش سفارش غذا لزوماً به معنای برنامهریزی برای یک حمله نظامی تهاجمی نیست. ممکن است این فعالیتها حول محور دفاع، دیپلماسی یا مدیریت بحران متمرکز باشد. تفسیر قطعی نیاز به قرائن و اطلاعات تکمیلی دارد.
تأثیر روانی و جنگ اطلاعاتی؛ تقویت یک ادراک عمومی
شهرت این "شاخغذایی" خود به یک ابزار در جنگ روانی و فضای رسانهای تبدیل شده است. رسانهها و کاربران فضای مجازی با انتشار چنین خبری، به سرعت آن را به تنشهای جاری جغرافیای سیاسی پیوند میزنند. این امر میتواند هم باعث ایجاد نگرانی در افکار عمومی جهانی شود و هم ممکن است به عنوان یک "هشدار پیشدستانه" برای طرفهای احتمالی درگیری عمل کند. از سوی دیگر، دشمنان آمریکا نیز ممکن است از این نشانه به عنوان مستندی برای ادعاهای خود درباره "طرحهای جنگطلبانه واشنگتن" استفاده کنند. بنابراین، خود این پدیده از حالت یک نشانه عملیاتی صرف خارج شده و وارد حیطه تاثیرگذاری روانی شده است.
ابهام در شرایط کنونی؛ جهان در انتظار چه چیزی است؟
افزایش گزارشها درباره سفارشات پنتاگون، در شرایطی رخ میدهد که جهان با کانونهای متعدد تنش روبروست: تشدید درگیری در غزه و خطر گسترش آن، تنشهای ادامهدار در دریای سرخ، بنبست در جنگ اوکراین، و رقابتهای استراتژیک در شرق آسیا. هر یک از این بحرانها میتواند نیازمند تشدید فعالیتهای برنامهریزی و رصد در پنتاگون باشد. ممکن است این افزایش فعالیت نه برای آغاز یک جنگ جدید، بلکه برای مدیریت چند بحران همزمان، جلوگیری از گسترش درگیری یا برنامهریزی برای سناریوهای احتمالی باشد. در نهایت، بدون اعلام رسمی یا نشت اطلاعاتی دقیقتر، هر تحلیل در این زمینه در حد گمانهزنی باقی میماند.