آسیانیوز ایران؛ سرویس ورزشی:
سلاح مخفی آرسنال در فصلهای اخیر دیگر چندان پنهان نیست: کرنرها و ضربات ایستگاهی. شاگردان میکل آرتتا با تبدیل این موقعیتهای ثابت به یک خط تولید گل، یکی از ترسناکترین تیمهای اروپا در این زمینه شدهاند. اما اکنون به نظر میرسد اولین پادزهر جدی علیه این تاکتیک در حال آزمایش است. در دیدار اخیر دو تیم، چلسی با هدایت لیام روزنیور، مانور عجیب و نوینی را برای خنثیسازی کرنرهای آرسنال به نمایش گذاشت. صحنه اینگونه بود: در اولین کرنر آرسنال، هنگامی که نونی مادوئکه آماده زدن ضربه شد، سه بازیکن چلسی - مالو گوستو، لیام دلپ و یورل هاتو - به طور همزمان از محوطه جریمه به بیرون دویدند.
این حرکت غافلگیرانه، سه بازیکن کلیدی آرسنال (ازه، مارتینلی و زوبیمندی) را مجبور به تعقیب آنان کرد و از تجمع بازیکنان آرسنال در محوطه جریمه برای ایجاد مزاحمت جلوی دروازهبان کاست. در نتیجه، ساختار از پیش طراحی شده آرسنال برای این کرنر از هم پاشید. آمار گویای همه چیز است: از ابتدای فصل ۲۵-۲۰۲۴، آرسنال ۵۳ گل از روی ضربات ایستگاهی به ثمر رسانده که ۱۳ گل بیشتر از هر تیم دیگری در لیگ برتر است. این سلاح، یکی از ارکان اصلی صدرنشینی فعلی آنها در لیگ و پیشرفت در تمام رقابتها بوده است.
چلسی اولین تیمی نیست که سعی در مقابله با این تاکتیک دارد. تیمهایی مانند موناکو و استون ویلا قبلاً سعی کردهاند با نگه داشتن چند بازیکن در بیرون، فضای محوطه را باز کنند. اما نوآوری چلسی در «زمانبندی» و «حرکت گروهی همزمان» بود که اثر غافلگیری داشت. هنوز زود است که بگوییم این روش به یک راهحل پایدار تبدیل میشود. آرسنال قطعاً این حرکت را تحلیل کرده و برای مقابله با آن راهحلی خواهد یافت. جنگ تاکتیکی بین مربیان در بالاترین سطح، همیشه یک بازی «گربه و موش» است. اما این ابداع نشان میدهد که لیگ برتر انگلیس، به عنوان یکی از رقابتیترین لیگهای جهان، به طور مداوم در حال تکامل است. تیمها برای توقف آرسنال، که به سوی اولین قهرمانی لیگ پس از دو دهه و نیز موفقیت در اروپا پیش میرود، باید خلاق باشند.
تشریح مکانیسم تاکتیک آرسنال در ضربات کرنر
آرسنال تحت هدایت میکل آرتتا، یک سیستم بسیار ساختاریافته و تمرینشده برای ضربات کرنر طراحی کرده است. هسته این سیستم، ایجاد «مزاحمت حداکثری» برای دروازهبان حریف است. چند بازیکن (معمولاً مدافعان قویجثه مانند گابریل، سالیبا و بازیکنانی مانند ازه) مستقیماً جلوی دروازهبان میایستند و با حرکات بدن، دید و توانایی خروج او را محدود میکنند. این عمل در مرز قوانین اما اغلب توسط داوران تحمل میشود. سایر بازیکنان در نقاط مشخصی میایستند تا هم گزینههای دریافت توپ باشند و هم مانع از مارک شدن همتیمیهای مزاحم شوند. زننده کرنر (معمولاً مادوئکه یا اودگارد) نیز توپ را به نقطهای خاص و تمرینشده ارسال میکند.
نوآوری چلسی: مانور «خروج گروهی» و اصول آن
تاکتیک چلسی بر دو اصل استوار بود: غافلگیری و تخلیه منطقه. حرکت همزمان سه بازیکن در لحظه شروع ضربه، یک محرک غریزی برای مدافعان آرسنال ایجاد کرد تا آنها را دنبال کنند. با خروج این سه بازیکن، سه مدافع آرسنال نیز به طور غریزی از محوطه خارج شدند. این کار تراکم بازیکنان در محوطه را کاهش داد و فضای بیشتری به دروازهبان (سانچز) برای تصمیمگیری داد. نکته کلیدی، زمانبندی بود. حرکت باید آنقدر دیر انجام شود که آرسنال فرصت تنظیم مجدد نداشته باشد، و آنقدر زود که زننده کرنر را تحت تأثیر قرار دهد. چلسی این زمانبندی را به خوبی اجرا کرد.
مزایا و معایب بالقوه این روش برای تیم مدافع
مزایا
- شکستن ساختار از پیش تعیین شده حریف.
- کاهش تراکم و مزاحمت در جلوی دروازه.
- ایجاد سردرگمی لحظهای در تیم حمله.
- امکان ایجاد موقعیت ضدحمله سریع با بازیکنانی که به بیرون دویدهاند.
معایب و خطرات
- اگر اجرا نشود، ممکن است بازیکنان مدافع را به طور کامل از موقعیت دفاعی خارج کند.
- خروج بازیکنان از محوطه، ممکن است مناطق حیاتی را برای پوشش دادن خالی کند.
- نیاز به هماهنگی بسیار بالا و تمرین زیاد دارد. یک اشتباه کوچک میتواند به قیمت گل خوردن تمام شود.
واکنش احتمالی آرسنال و تکامل بعدی این نبرد تاکتیکی
آرسنال قطعاً این صحنه را بارها تحلیل خواهد کرد. راهحلهای احتمالی آنان میتواند شامل موارد زیر باشد:
۱. اختصاص دادن یک یا دو بازیکن مشخص که تحت هیچ شرایطی تعقیب نکنند و فقط روی دروازهبان متمرکز بمانند.
۲. تغییر زمانبندی زدن کرنر (تاخیر اندک) برای بیاثر کردن غافلگیری.
۳. طراحی چندین الگوی مختلف برای کرنر (مثلاً کرنر کوتاه) تا حریف نتواند روی یک الگو متمرکز شود.
نبرد تاکتیکی ادامه خواهد داشت. موفقیت چلسی ممکن است سایر تیمها را نیز به آزمایش این روش ترغیب کند و این به نوبه خود آرسنال را مجبور به تکثیر و پیچیدهتر کردن بازیهای ایستگاهی خود خواهد کرد.
تأثیر بر رقابتهای آینده و جایگاه آرسنال
آرسنال امسال در آستانه یک فصل تاریخی است: صدرنشینی در لیگ، صعود به فینال جام اتحادیه و عملکرد درخشان در لیگ قهرمانان. ضربات ایستگاهی بخش بزرگی از این موفقیت بوده است. اگر چلسی واقعاً «پادزهر» را کشف کرده باشد، این میتواند نقطه عطفی در رقابتهای باقیمانده باشد. تیمهایی مانند منچسترسیتی، لیورپول و تاتنهام که برای قهرمانی یا مقابله با آرسنال میجنگند، حتماً این ایده را بررسی خواهند کرد. در نهایت، این یک نمونه درخشان از زیبایی تاکتیکی فوتبال مدرن است. یک سلاح قدرتمند (کرنرهای آرسنال)، یک ضدسلاح نوآورانه (مانور چلسی)، و اکنون نوبت آرسنال است که ضد-ضدسلاح خود را ارائه دهد. این چرخه، موتور محرکه پیشرفت تاکتیکی در بالاترین سطح است.