آسیانیوز ایران؛ سرویس اجتماعی:
شامگاه گذشته، به نقل از صفحه اجتماعی حسین یزدی، فعال رسانهای خبری تلخ و نگرانکننده از استان بوشهر منتشر شد. مرتضی خضری، خبرنگار و فعال رسانهای ساکن بندر گناوه، بازداشت شد. این خبر اگرچه در سکوت نسبی رسانههای رسمی منتشر شد، اما در شبکههای اجتماعی بازتاب گستردهای یافت و دل بسیاری از فعالان رسانهای و مردم را به درد آورد. اما آنچه این خبر را از صدها خبر مشابه دیگر متمایز میکند، نه صرفاً بازداشت یک خبرنگار، که وضعیت خاص و تأثیرگذار خانواده اوست. مرتضی خضری پدر پسری معلول به نام امیرارسلان است. نوجوانی که توان راه رفتن ندارد و برای انجام سادهترین کارهای روزمره خود، به حضور و تکیهگاه پدرش وابسته است. حسین یزدی، فعال رسانهای، با انتشار این خبر در صفحه شخصی خود، ضمن تأیید بازداشت خضری، به این وضعیت دلخراش اشاره کرده است. او نوشته که امیرارسلان اکنون در فقدان پدر، بیتکیهگاه و سرگردان مانده است. این خبر، ابعاد انسانی و تأثربرانگیزی به این اتفاق داده است.
مرتضی خضری، خبرنگاری است که سالها در منطقه گناوه و استان بوشهر به فعالیت رسانهای مشغول بوده است. او از چهرههای شناختهشده رسانهای در جنوب کشور است و بازداشت او، موجی از نگرانی را در میان فعالان رسانهای ایجاد کرده است. در حالی که خبرگزاریهای رسمی مانند فارس و ایلنا به پوشش بازداشتهای دیگر پرداختهاند، خبر بازداشت مرتضی خضری عمدتاً در رسانههای غیررسمی و شبکههای اجتماعی منتشر شده است. این سکوت رسانههای رسمی، خود جای تأمل دارد. فعالان رسانهای و حقوق بشری با انتشار پیامهایی، خواستار توجه به وضعیت انسانی این پرونده شدهاند. آنها تأکید میکنند که صرفنظر از اتهامات احتمالی، وضعیت خاص فرزند این خبرنگار باید مورد توجه ویژه قرار گیرد و تدابیر لازم برای حمایت از این کودک معلول اندیشیده شود. بازداشت یک پدر، به ویژه پدری که فرزند معلول و وابسته به او دارد، فراتر از یک مسئله حقوقی، یک تراژدی انسانی است. امیرارسلان اکنون در سنی است که بیش از هر زمان دیگری به حمایت عاطفی و فیزیکی پدر نیاز دارد. فقدان پدر میتواند آسیبهای جبرانناپذیری به روح و جسم این نوجوان وارد کند.
ابعاد انسانی بازداشت مرتضی خضری
آنچه پرونده مرتضی خضری را از بسیاری از پروندههای مشابه متمایز میکند، وضعیت خاص خانوادگی اوست. او پدر یک فرزند معلول است که برای انجام سادهترین کارهای روزمره خود، به حضور و تکیهگاه پدرش وابسته است. بازداشت یک پدر در چنین شرایطی، فراتر از یک مسئله حقوقی، یک تراژدی انسانی است. امیرارسلان، پسر ۱۴ ساله مرتضی خضری، اکنون در فقدان پدر، با مشکلات عدیدهای مواجه است. این نوجوان که توان راه رفتن ندارد، برای جابهجایی، تغذیه، بهداشت فردی و حتی حمایت عاطفی به پدر خود نیاز دارد. فقدان ناگهانی این تکیهگاه، میتواند آسیبهای روحی و جسمی جبرانناپذیری به او وارد کند. در چنین شرایطی، مسئولان قضایی و امنیتی باید با در نظر گرفتن وضعیت خاص این خانواده، تدابیر لازم را برای حمایت از این کودک بیندیشند. این حمایت میتواند شامل تسهیل ملاقاتها، امکان تماس تلفنی، یا حتی بررسی امکان تعلیق موقت بازداشت با توجه به شرایط انسانی باشد.
واکنش رسانهها و سکوت معنادار
بازداشت مرتضی خضری در حالی در شبکههای اجتماعی بازتاب گستردهای یافته که خبرگزاریهای رسمی تاکنون واکنش محسوسی به آن نشان ندادهاند. این سکوت رسانهای، خود جای تأمل دارد. در حالی که خبرگزاریهای رسمی به پوشش بازداشتهای دیگر پرداختهاند، خبر بازداشت این خبرنگار گناوهای عمدتاً در رسانههای غیررسمی منتشر شده است. فعالان رسانهای با انتشار پیامهایی، خواستار شفافسازی در این پرونده و توجه به وضعیت انسانی آن شدهاند. آنها تأکید میکنند که صرفنظر از اتهامات احتمالی، رسانهها وظیفه دارند اخبار مربوط به بازداشتها را به صورت شفاف و بیطرفانه پوشش دهند. سکوت رسانههای رسمی در قبال این پرونده، میتواند تفسیرهای مختلفی داشته باشد. برخی آن را نشانهای از حساسیت موضوع و احتمالاً تلاش برای مدیریت خبر میدانند. برخی دیگر آن را ناشی از بیتوجهی به سرنوشت یک خبرنگار شهرستانی و خانوادهاش تفسیر میکنند.
جایگاه مرتضی خضری در رسانههای محلی
مرتضی خضری از چهرههای شناختهشده رسانهای در استان بوشهر و به ویژه منطقه گناوه است. او سالها در عرصه خبر و اطلاعرسانی فعالیت داشته و با مشکلات و دغدغههای مردم این منطقه آشناست. بازداشت او، جامعه رسانهای استان بوشهر را در شوک فرو برده است. فعالان رسانهای استان با انتشار پیامهایی، نسبت به بازداشت همکار خود ابراز نگرانی کردهاند. آنها خواستار روشن شدن هرچه سریعتر وضعیت خضری و توجه به وضعیت خانوادگی او شدهاند. این همصدایی، نشاندهنده انسجام جامعه رسانهای استان در حمایت از یکدیگر است. نبود یک تشکل صنفی قوی برای حمایت از خبرنگاران، به ویژه خبرنگاران شهرستانی، در چنین مواقعی بیش از پیش احساس میشود. خبرنگاران شهرستانی به مراتب آسیبپذیرتر از همتایان تهرانی خود هستند و حمایتهای صنفی و حقوقی کمتری دریافت میکنند.
ابعاد حقوقی و لزوم شفافسازی
تاکنون اطلاعات دقیقی درباره دلیل بازداشت مرتضی خضری و اتهامات او منتشر نشده است. این ابهام، فضای گمانهزنی را گسترش داده و به نگرانیها دامن زده است. فعالان رسانهای و حقوق بشری خواستار شفافسازی مقامات قضایی در این پرونده شدهاند. بر اساس قوانین ایران، بازداشت شدگان حق دارند از اتهامات خود مطلع شوند و از حقوق قانونی خود برخوردار گردند. همچنین خانواده آنها حق دارند از وضعیت عزیزان خود آگاه باشند. رعایت این حقوق در پرونده مرتضی خضری، به ویژه با توجه به وضعیت خاص خانوادهاش، از اهمیت دوچندانی برخوردار است. وکیل مدافع میتواند نقش مهمی در پیگیری وضعیت موکل خود و دفاع از حقوق او ایفا کند. اما دسترسی به وکیل برای خبرنگاران شهرستانی، به دلیل مشکلات مالی و نبود وکلای متخصص در امور رسانهای، همیشه آسان نیست. این مسئله نیازمند توجه ویژه نهادهای صنفی و حقوقی است.
درسهای این رویداد برای جامعه رسانهای
پرونده مرتضی خضری و بازداشت او، درسهای مهمی برای جامعه رسانهای ایران دارد.
- نخست، اهمیت ایجاد و تقویت تشکلهای صنفی برای حمایت از خبرنگاران در برابر مشکلات حقوقی و حرفهای. یک تشکل صنفی قدرتمند میتواند در چنین مواقعی، حمایتهای حقوقی و رسانهای لازم را از عضو خود به عمل آورد.
- دوم، ضرورت توجه به وضعیت خانوادگی خبرنگاران در بازداشت. خبرنگاران مانند سایر شهروندان، دارای خانواده و مسئولیتهای شخصی هستند. در صورت بازداشت یک خبرنگار، باید تدابیر لازم برای حمایت از خانواده او، به ویژه در موارد حساس مانند وجود فرزند معلول، اندیشیده شود.
- سوم، اهمیت پوشش رسانهای منصفانه و شفاف اخبار مربوط به بازداشت خبرنگاران. سکوت یا پوشش ناقص این اخبار، نه تنها به اعتماد عمومی آسیب میزند، بلکه میتواند به بیعدالتیهای بیشتری دامن بزند. رسانهها باید بدون سوگیری و با رعایت اصول حرفهای، به پوشش این اخبار بپردازند.