آسیانیوز ایران؛ سرویس فرهنگی هنری:
چهارشنبه سوم تیرماه، خبری تلخ جامعه موسیقی ایران را در سوگ نشاند. شاپور رحیمی، خواننده، نوازنده چیرهدست عود و مدیر پیشین مرکز حفظ و اشاعه موسیقی، پس از تحمل یک دوره بیماری، در سن ۷۹ سالگی از میان ما رفت. او که از هنرمندان برجسته و تأثیرگذار موسیقی اصیل ایرانی به شمار میرفت، سالها در عرصه آهنگسازی، نوازندگی، خوانندگی و آموزش موسیقی خدمات ارزندهای را از خود به یادگار گذاشت. از آثار شناختهشده او میتوان به آلبومهای «شکوفههای جاویدان» و «گلافشان» اشاره کرد.
شاپور رحیمی متولد سال ۱۳۲۶ در تهران بود و فعالیت هنری خود را از دوران کودکی و با حضور در برنامه کودک رادیو ایران آغاز کرد. او بعدها فراگیری آواز ایرانی را نزد استادان بزرگی چون اسماعیل مهرتاش، محمود کریمی، ادیب خوانساری، محمدرضا شجریان، عبدالله دوامی و نورعلی برومند دنبال کرد و نوازندگی عود را نیز نزد نصرالله زرینپنجه و منصور نریمان فرا گرفت. وی از سال ۱۳۴۹ به تدریس موسیقی در مراکز آموزشی و دانشگاهی معتبری همچون دانشگاه تهران، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه علامه طباطبایی، هنرستان ملی موسیقی و مرکز حفظ و اشاعه موسیقی پرداخت و نقش مهمی در تربیت شمار زیادی از هنرجویان موسیقی ایفا کرد.
رحیمی همچنین به مدت چهار سال مدیریت مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را بر عهده داشت و در سال ۱۳۹۲ موفق به دریافت گواهینامه درجه یک هنری شد. از جمله آثار شناختهشده او میتوان به آلبومهای «شکوفههای جاویدان» و «گلافشان» اشاره کرد. بدون شک، فقدان این هنرمند بزرگ، ضایعهای جبرانناپذیر برای جامعه موسیقی ایران است. یاد و خاطره او همواره در دل شاگردان و دوستداران هنر اصیل ایرانی زنده خواهد ماند.
مرور زندگی و آثار استاد شاپور رحیمی
۱. مسیر هنری؛ از رادیو کودک تا تدریس در دانشگاه
شاپور رحیمی متولد سال ۱۳۲۶ در تهران بود و راه هنر را از همان کودکی با حضور در برنامه کودک رادیو ایران آغاز کرد. این شروع زودهنگام، زمینهساز آشنایی عمیق او با موسیقی اصیل ایرانی شد و او را در مسیری قرار داد که تا پایان عمر از آن دور نشد. رحیمی برای فراگیری آواز ایرانی، نزد استادان بزرگی چون اسماعیل مهرتاش، محمود کریمی، ادیب خوانساری، محمدرضا شجریان، عبدالله دوامی و نورعلی برومند رفت و از محضر هر یک، نکتههایی آموخت. همچنین نوازندگی عود (بربط) را نزد نصرالله زرینپنجه و منصور نریمان فرا گرفت و در هر دو حوزه آواز و ساز، به درجهای از استادی رسید که کمتر هنرمندی بدان نائل میشود.
۲. نقش مؤثر در آموزش موسیقی
یکی از برجستهترین وجوه زندگی هنری شاپور رحیمی، نقش آموزشی او بود. او از سال ۱۳۴۹ به تدریس موسیقی در مراکز آموزشی و دانشگاهی معتبری چون دانشگاه تهران، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه علامه طباطبایی، هنرستان ملی موسیقی و مرکز حفظ و اشاعه موسیقی پرداخت. او در طول سالها فعالیت آموزشی خود، شمار زیادی از هنرجویان موسیقی را تربیت کرد که بسیاری از آنها امروز خود از چهرههای شاخص موسیقی کشور محسوب میشوند. همچنین به مدت چهار سال مدیریت مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را بر عهده داشت و در این نقش، تأثیر بسزایی در سیاستگذاری و گسترش آموزش موسیقی در ایران ایفا کرد.
۳. آثار ماندگار
از جمله آثار شناختهشده شاپور رحیمی میتوان به آلبومهای «شکوفههای جاویدان» و «گلافشان» اشاره کرد که هر یک در زمان خود، با استقبال گسترده علاقهمندان موسیقی اصیل ایرانی روبرو شدند. این آثار، بخشی از میراث غنی موسیقی ایران را تشکیل میدهند.
۴. دریافت گواهینامه درجه یک هنری
در سال ۱۳۹۲، شاپور رحیمی موفق به دریافت گواهینامه درجه یک هنری شد. این گواهینامه که بالاترین مدرک هنری در نظام ارزشگذاری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی محسوب میشود، نشاندهنده جایگاه والای این هنرمند در عرصه موسیقی کشور است.
۵. آخرین روزها
روزهای پایانی زندگی این هنرمندِ پیشکسوت در بیمارستان سپری شد. وی در پی وخامت حال عمومی، روز شنبه ۳۰ خردادماه ۱۴۰۵ در بیمارستان آرام کرج بستری شده بود و امروز چهارشنبه سوم تیرماه، پس از یک دوره بیماری، در سن ۷۹ سالگی دار فانی را وداع گفت.
آسیانیوز ایران(روزنامه آسیا سابق)، درگذشت این عزیز گرانسنگ را
به خانواده محترم ایشان، و تمامی هنردوستان ایران زمین، تسلیت گفته
و آرزوی صبر برای بازماندگان محترم ایشان دارد.
یادش گرامی