آسیانیوز ایران؛ سرویس اجتماعی:
این روزها که فرهنگ نگهداری از حیوانات خانگی در ایران بیش از پیش رواج پیدا کرده، برخی از صاحبان این حیوانات، همراه داشتن سگ یا گربه خود را در رستورانها و کافهها یک حق شخصی میدانند. اما وزارت بهداشت با صدور یک هشدار رسمی، خط قرمز را مشخص کرده است. رئیس مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت، ورود هرگونه حیوان خانگی به مراکز تهیه و عرضه مواد غذایی را «تخلف بهداشتی» خوانده و تأکید کرده است که این اقدام، تهدیدی جدی برای سلامت عمومی محسوب میشود. این هشدار در حالی مطرح میشود که در سالهای اخیر، شاهد افزایش قابلتوجه مراکز غذایی بودهایم که با رویکردی دوستانهتر با حیوانات، اجازه ورود حیوانات خانگی را به مشتریان میدهند. اما به نظر میرسد که این رویه، از دیدگاه نهادهای نظارتی، غیرقابل قبول است.
بر اساس اعلام وزارت بهداشت، حضور حیوانات در محیطهای غذایی میتواند منجر به انتقال بیماریهای مشترک بین انسان و حیوان، آلودگی مواد غذایی و ایجاد حساسیتهای پوستی و تنفسی در مشتریان شود. بنابراین، این ممنوعیت، یک ضرورت بهداشتی است و نه یک سلیقه شخصی. رئیس مرکز سلامت محیط و کار، به صراحت اعلام کرده است که در صورت تداوم این تخلف، واحدهای صنفی متخلف با برخورد قانونی و حتی پلمب مواجه خواهند شد. این یعنی نه تنها رستورانها، بلکه کافهها، فستفودها و هر مکانی که مواد غذایی عرضه میکند، مشمول این قانون میشود. البته این ممنوعیت، شامل حیوانات راهنما و سگهای سرویسدهنده برای افراد دارای معلولیت نمیشود و این گروه، از این قانون مستثنی هستند. اما برای سایرین، همراه داشتن حیوان خانگی در رستوران، دیگر یک انتخاب نیست؛ یک تخلف است.
ابعاد بهداشتی و خطرات انتقال بیماری
حیوانات خانگی میتوانند ناقل انواع انگلها، باکتریها و ویروسهایی باشند که از طریق تماس غیرمستقیم با سطوح یا هوای محیط، به انسان منتقل میشوند. بیماریهای مشترکی مانند توکسوپلاسموز، کرمهای حلقوی و عفونتهای باکتریایی، تهدیدی جدی برای سلامت عمومی به ویژه در محیطهای بسته و شلوغ هستند.
جایگاه قانونی و استناد به مواد قانونی
این ممنوعیت بر اساس آییننامههای بهداشتی و مواد قانونی مرتبط با امنیت غذایی و بهداشت عمومی است. ماده ۶۸ قانون کار و ماده ۱۸ قانون مواد خوراکی، آشامیدنی و آرایشی، به وضوح به ممنوعیت حضور حیوانات در محیطهای غذایی اشاره دارند.
چالشهای اجرایی در رستورانها
یکی از چالشهای اصلی، نظارت بر اجرای این قانون در هزاران واحد صنفی است. بازرسان وزارت بهداشت به تنهایی قادر به پوشش کامل نیستند و نیاز به همکاری خود مردم و صنف دارند. همچنین، برخی رستورانداران ممکن است به دلیل جذب مشتری، این قانون را نادیده بگیرند که این موضوع نیازمند فرهنگسازی و برخورد قاطع است.
تأثیر روانی و اجتماعی بر اقشار مختلف
این ممنوعیت ممکن است باعث نارضایتی برخی از صاحبان حیوانات خانگی شود که همراهی حیوان خود را جزئی از سبک زندگی خود میدانند. با این حال، اولویت با سلامت عمومی است و باید با اطلاعرسانی، این گروه را توجیه کرد.
پیشنهاد راهکارهای جایگزین
برخی کارشناسان پیشنهاد میدهند که به جای ممنوعیت کامل، میتوان بخشهای خاصی از رستورانها را به «مناطق دوستدار حیوانات» اختصاص داد. اما وزارت بهداشت این رویه را نمیپذیرد و بر ممنوعیت کامل تأکید دارد.