آسیانیوز ایران؛ سرویس افغانستان:
همزمان با تمجید یک مقام عالیرتبه سپاه از گروه شبه‌نظامی فاطمیون، گزارش‌هایی از نارضایتی در میان اعضای این گروه به دلیل روابط گرم تهران با طالبان منتشر شده است. این تناقض، نشان از یک چالش جدید در راهبرد منطقه‌ای جمهوری اسلامی دارد. ایرج مسجدی، معاون هماهنگ‌کننده نیروی قدس سپاه پاسداران، با تمجید از نقش فاطمیون در سوریه، این گروه را «بی‌نظیر» در مقابله با گروه‌های تکفیری و تروریستی خوانده است. اظهاراتی که در شرایطی مطرح می‌شود که نیروهای فاطمیون در سال‌های اخیر به عنوان یکی از متحدان نظامی ایران در سوریه شناخته می‌شوند.
در سوی دیگر، یکی از فرماندهان لشکر فاطمیون از نارضایتی شدید در میان اعضای این گروه به دلیل تعامل گرم تهران با طالبان خبر داده است. این نارضایتی، به ویژه پس از اظهارات سیدحسن مرتضوی، معاون سفارت ایران در کابل، که جنگ علیه طالبان را «مقاومت» ندانسته است، به اوج خود رسیده است. منبع مورد اشاره گفته است که اعضای فاطمیون، مقاومت علیه طالبان را ضروری می‌دانند و این موضع‌گیری‌های تهران، با آرمان‌های آنها در تضاد است. این تناقض، یک چالش جدی را برای جمهوری اسلامی در مدیریت نیروهای نیابتی خود در منطقه ایجاد کرده است. این تحولات، در حالی رخ می‌دهد که فاطمیون یکی از چندین گروه شبه‌نظامی است که جمهوری اسلامی از آنها برای پیشبرد اهداف منطقه‌ای خود استفاده می‌کند و هرگونه شکاف در میان آن ها، می‌تواند بر توان عملیاتی سپاه پاسداران در منطقه تأثیر بگذارد.
جایگاه فاطمیون در استراتژی منطقه‌ای سپاه پاسداران
فاطمیون، یکی از گروه‌های شبه‌نظامی افغانستانی است که جمهوری اسلامی در سال‌های اخیر از آنها برای دفاع از منافع خود در سوریه و همچنین ایجاد نفوذ در افغانستان استفاده کرده است. تمجید اخیر مسجدی، نشان از اهمیت این گروه در معادلات نظامی ایران دارد.
علت نارضایتی فاطمیون از روابط تهران و طالبان
روابط گرم تهران با طالبان، که در یک سال اخیر شتاب گرفته است، با آرمان‌های اولیه فاطمیون که به دنبال مبارزه با طالبان بودند، در تضاد است. اظهارات معاون سفارت ایران در کابل، عملاً شکاف میان این گروه و سیاست‌های تهران را آشکار کرده است.
پیامدهای این تناقض بر استراتژی منطقه‌ای جمهوری اسلامی
این اختلاف، می‌تواند به تضعیف اتحاد میان ایران و گروه‌های نیابتی آن منجر شود و کارایی نیروهای فاطمیون را در آینده کاهش دهد. همچنین، ممکن است بر روابط ایران با سایر گروه‌های شیعه در منطقه نیز تأثیر منفی بگذارد.