جمعه / ۸ اسفند ۱۴۰۴ / ۰۳:۲۵
کد خبر: 37005
گزارشگر: 548
۱۶۹
۰
۰
۲
ترانه‌سرای پیشکسوت موسیقی فولکلور کردستان

یدالله محمدی درگذشت

یدالله محمدی درگذشت
یدالله محمدی، هنرمند پیشکسوت عرصه موسیقی فولکلور کردی و ترانه‌سرای صاحب‌سبک، روز پنجشنبه هفتم اسفند ۱۴۰۴ دار فانی را وداع گفت. این هنرمند کردستانی که سالیان متمادی در عرصه موسیقی و فولکلور کردی فعالیت داشت، با صدای دلنشین و گرم خود، خاطراتی فراموش‌نشدنی در ذهن علاقه‌مندان به این سبک موسیقی به جا گذاشت. مرحوم محمدی دارای آثار موسیقایی بسیار زیاد و چندین آلبوم موسیقی بود. او با ترانه‌های خود توانست فرهنگ و هنر غنی کردستان را به گوش دیگر نقاط ایران و حتی جهان برساند. آثار او همچنان در میان علاقه‌مندان به موسیقی فولکلور از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است.

آسیانیوز ایران؛ سرویس فرهنگی هنری:

یدالله محمدی، هنرمند نام‌آشنای موسیقی فولکلور کردی و ترانه‌سرای صاحب‌سبک، روز پنجشنبه دار فانی را وداع گفت. او که سال‌ها با صدای دلنشین خود دل‌های علاقه‌مندان به موسیقی فولکلور را مرهم می‌نهاد، آثار ارزشمند و ماندگاری از خود به یادگار گذاشت. مراسم تشییع پیکر او فردا جمعه هشتم اسفند در قطعه هنرمندان بهشت محمدی سنندج برگزار می‌شود.

موسیقی فولکلور کردستان یکی از غنی‌ترین و پرشورترین گونه‌های موسیقی ایران است. این موسیقی که ریشه در دل کوه‌ها و دشت‌های کردستان دارد، روایتگر غم‌ها، شادی‌ها، عشق‌ها و حماسه‌های مردمان این دیار است. امروز، یکی از چهره‌های ماندگار این عرصه، یدالله محمدی، برای همیشه خاموش شد. خبر درگذشت او، موجی از اندوه را در میان هنرمندان و علاقه‌مندان موسیقی فولکلور کردی برانگیخت. یدالله محمدی، ترانه‌سرا و هنرمند پیشکسوت عرصه موسیقی فولکلور کردستان، روز پنجشنبه هفتم اسفند ۱۴۰۴ دار فانی را وداع گفت. او که سالیان متمادی در این عرصه فعالیت داشت، با صدای دلنشین و گرم خود، دل‌های علاقه‌مندان را مرهم می‌نهاد و با ترانه‌هایش، فرهنگ و هنر کردستان را زنده نگه می‌داشت. مرحوم محمدی از جمله هنرمندانی بود که موسیقی را نه فقط به عنوان یک حرفه، که به عنوان یک رسالت برای حفظ و انتقال فرهنگ کردی دنبال می‌کرد. او با ترانه‌های خود، قصه‌های ناگفته مردم کردستان را روایت می‌کرد و با صدای گرمش، غم و شادی آن‌ها را به اشتراک می‌گذاشت. آثار او بازتابی از زندگی، باورها و آرزوهای مردمان این دیار بود. حاصل این رسالت، آثار موسیقایی بسیار زیاد و چندین آلبوم موسیقی بود که هر کدام به تنهایی گنجینه‌ای از فرهنگ و هنر کردستان محسوب می‌شوند. ترانه‌های او نه تنها در کردستان، که در سراسر ایران و حتی فراتر از مرزها شنیده شد و دل‌های بسیاری را با خود همراه کرد. نام او برای همیشه در تاریخ موسیقی فولکلور ایران جاودانه شد.

یدالله محمدی فقط یک هنرمند نبود؛ او یک فرهنگ‌یار و یک حافظ میراث معنوی کردستان بود. او با ترانه‌های خود، زبان گویای مردمانی بود که عشق و امید را در سخت‌ترین شرایط زنده نگه می‌داشتند. آثار او، میراثی است که نسل‌های آینده نیز از آن بهره خواهند برد و یاد او را زنده نگه خواهند داشت. خبر درگذشت او، بازتاب گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها داشت. هنرمندان، مسئولان فرهنگی و مردم عادی، با انتشار پیام‌هایی، درگذشت این هنرمند بزرگ را تسلیت گفتند و از خدمات او به فرهنگ و هنر کردستان تجلیل کردند. این واکنش‌ها نشان‌دهنده جایگاه ویژه او در میان مردم و هنرمندان است.

مراسم تشییع پیکر این هنرمند فقید فردا جمعه هشتم اسفندماه در قطعه هنرمندان بهشت محمدی سنندج برگزار خواهد شد. این مراسم، فرصتی است برای وداع با مردی که سال‌ها با هنر خود، زندگی را برای دیگران زیباتر کرد. بی‌تردید، حضور پرشور مردم و هنرمندان در این مراسم، نشان‌دهنده عشق و ارادت آن‌ها به این هنرمند بزرگ خواهد بود. ترانه‌هایش همچنان خواهند ماند و نسل‌های آینده نیز از شنیدن صدای گرم و دلنشین او لذت خواهند برد. او با هنر خود، جاودانه شد.

تحلیل کارنامه هنری؛ ترانه‌سرایی صاحب‌سبک

یدالله محمدی در طول سال‌های فعالیت هنری خود، آثار متعددی را خلق کرد که هر یک نشان‌دهنده توانایی بالای او در ترانه‌سرایی بود. ترانه‌های او با بهره‌گیری از موسیقی فولکلور کردی و تلفیق آن با مضامین انسانی و اجتماعی، توانست جایگاه ویژه‌ای در میان مخاطبان پیدا کند. سبک منحصر‌به‌فرد او در ترانه‌سرایی، او را به یکی از چهره‌های ماندگار این عرصه تبدیل کرد. آلبوم‌های متعدد او که هر کدام شامل چندین ترانه ماندگار است، گنجینه‌ای ارزشمند از موسیقی کردی را تشکیل می‌دهد. این آلبوم‌ها نه تنها در زمان خود مورد استقبال قرار گرفتند، بلکه امروز نیز به عنوان آثاری کلاسیک در موسیقی فولکلور کردی شناخته می‌شوند. بسیاری از ترانه‌های او توسط دیگر هنرمندان نیز بازخوانی شده‌اند. ویژگی بارز ترانه‌های محمدی، سادگی و صمیمیت آن‌ها بود. او با زبانی ساده و بی‌آلایش، از عشق، طبیعت، غم غربت و امید به آینده می‌گفت. همین سادگی، باعث شد تا ترانه‌هایش با دل مردم ارتباط برقرار کند و در حافظه جمعی آن‌ها ماندگار شود.

نقش محمدی در حفظ موسیقی فولکلور کردی

موسیقی فولکلور کردستان، به عنوان بخشی از میراث فرهنگی ایران، نیازمند حفاظت و انتقال به نسل‌های آینده است. یدالله محمدی یکی از هنرمندانی بود که این مسئولیت را بر دوش گرفت و با خلق آثار متعدد، به حفظ و غنای این موسیقی کمک کرد. او با ترانه‌های خود، فرهنگ و آداب و رسوم کردستان را به تصویر کشید. نقش او فقط به خلق آثار محدود نمی‌شد. محمدی با تربیت شاگردان و انتقال تجربیات خود به نسل جوان، به تداوم این موسیقی کمک کرد. بسیاری از هنرمندان جوان امروزی، خود را وامدار او می‌دانند و از سبک و روش او الهام گرفته‌اند. او همچنین با حضور در جشنواره‌ها و برنامه‌های فرهنگی مختلف، به معرفی موسیقی فولکلور کردی به مخاطبان دیگر نقاط ایران کمک کرد. این تلاش‌ها باعث شد تا موسیقی کردی فراتر از مرزهای جغرافیایی خود شناخته شود و مخاطبان بیشتری پیدا کند.

ارتباط با مخاطب و تأثیرگذاری اجتماعی

یکی از ویژگی‌های برجسته یدالله محمدی، ارتباط عمیق او با مخاطبانش بود. ترانه‌های او نه فقط برای گوش دادن، که برای زیستن ساخته شده بودند. مردم کردستان ترانه‌های او را در شادی‌ها و غم‌های خود زمزمه می‌کردند و با آن‌ها زندگی می‌کردند. این ارتباط عاطفی، نشان‌دهنده عمق تأثیرگذاری او بر جامعه بود. ترانه‌های محمدی اغلب بازتابی از دغدغه‌ها و مسائل اجتماعی مردم بود. او با زبان هنر، به بیان مشکلات و آرزوهای مردم می‌پرداخت و صدای آن‌ها را به گوش دیگران می‌رساند. این ویژگی، آثار او را از یک اثر هنری صرف فراتر می‌برد و به آن کارکرد اجتماعی می‌بخشید. حضور پررنگ مردم در مراسم تشییع و بزرگداشت او، نشان‌دهنده همین ارتباط عمیق است. مردمی که سال‌ها با ترانه‌های او زیسته بودند، حالا برای آخرین وداع با او گرد هم می‌آیند تا عشق و ارادت خود را نشان دهند.

ویژگی‌های موسیقایی آثار محمدی

آثار یدالله محمدی از نظر موسیقایی نیز دارای ویژگی‌های منحصر‌به‌فردی است. او با تسلط بر موسیقی فولکلور کردی، توانست ترکیبی از اصالت و نوآوری را در آثار خود ایجاد کند. استفاده از سازهای محلی، ملودی‌های سنتی و ریتم‌های خاص موسیقی کردی، از ویژگی‌های بارز آثار اوست. صدای گرم و دلنشین او نیز یکی دیگر از ویژگی‌های برجسته آثارش بود. این صدا چنان با موسیقی و کلام عجین شده بود که گویی هر نت و هر کلمه برای او ساخته شده بود. شنوندگان با شنیدن صدای او، به دنیایی از احساس و عاطفه سفر می‌کردند. ترانه‌های او اغلب دارای ساختاری ساده اما عمیق بودند. او با استفاده از ملودی‌های آشنا و قابل فهم، مفاهیم عمیق انسانی را به مخاطب منتقل می‌کرد. این سادگی در عین عمق، از ویژگی‌های هنرمندان بزرگ است.

جاودانگی در حافظه جمعی

میراث یدالله محمدی برای آیندگان، فراتر از آثار مکتوب و ضبط‌شده اوست. او سبکی از هنر را به جا گذاشت که می‌تواند الگویی برای نسل‌های آینده باشد. تعهد به فرهنگ بومی، ارتباط با مخاطب و خلاقیت در عین پایبندی به اصالت، از درس‌هایی است که هنرمندان جوان می‌توانند از او بیاموزند. آثار او همچنان پس از درگذشتش، زنده و جاویدان خواهند ماند. ترانه‌هایش در محافل و مجالس زمزمه خواهند شد و نسل‌های آینده نیز از شنیدن آن‌ها لذت خواهند برد. این همان جاودانگی است که هنرمندان واقعی به آن می‌رسند. قطعه هنرمندان بهشت محمدی سنندج، فردا میزبان پیکر او خواهد بود. اما روح هنر او هیچ‌گاه در خاک نخواهد ماند. او با هنر خود، از مرز زمان و مکان عبور کرده و در قلب‌ها جاودانه شده است.

آسیانیوز ایران(روزنامه آسیا سابق)، درگذشت این عزیز گرانسنگ را

به خانواده محترم ایشان، و تمامی هنردوستان ایران زمین، تسلیت گفته

و آرزوی صبر برای بازماندگان محترم ایشان دارد.

یادش گرامی؛ 

https://www.asianewsiran.com/u/iut
اخبار مرتبط
ناصر مسعودی، خواننده پیشکسوت موسیقی گیلان و خالق آثاری ماندگار مانند «گل پامچال» و تیتراژ سریال «کوچک جنگلی»، امروز در ۹۰ سالگی درگذشت. این هنرمند پرآوازه که به «بلبل گیلان» شهرت داشت، پس از مدتی بیماری در بیمارستان آریای رشت دار فانی را وداع گفت. مسعودی که متولد سال ۱۳۱۴ در رشت بود، فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۳۶ با پیوستن به رادیو گیلان آغاز کرد. او در طول نیم قرن فعالیت هنری، با خلق بیش از ۵۰۰ اثر در سبک‌های مختلف، میراث دار بخش مهمی از موسیقی نواحی ایران بود. از این هنرمند پرکار، بیش از ۲۵۰ ترانه محلی گیلکی به یادگار مانده که بسیاری از آن‌ها از ساخته‌های خود اوست. ترانه‌های مسعودی امروز بخشی از حافظه جمعی ایرانیان و به ویژه گیلک‌زبانان محسوب می‌شود.
مجید هنرمند، دوتارنواز پیشکسوت و فعال فرهنگ و موسیقی منطقه باخرز، در ۵۱ سالگی درگذشت. این هنرمند برجسته که سه دهه از عمر خود را صرف ترویج موسیقی مقامی و دوتارنوازی کرده بود، پس از دورهای مبارزه با بیماری سرطان دار فانی را وداع گفت. جلال رحیمیان، رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی باخرز، درگذشت این هنرمند را تأیید کرده و افزود: مرحوم هنرمند متولد سال ۱۳۵۳ بود و در طول عمر هنری خود از محضر استادان بزرگی همچون غلامحسین سمندری و غلامعلی پورعطایی بهره برده بود. پیکر این هنرمند فقید در زادگاهش، روستای جیزآباد باخرز، به خاک سپرده شد.
ماشالله رسام، استاد برجسته نوازندگی بالابان و سرنا، امروز در ۹۱ سالگی درگذشت. این هنرمند پیشکسوت که به آشیق ماشالا مشهور بود، دارنده نشان درجه یک هنر و رتبه نخست جشنواره موسیقی مقامی زاگرس‌نشینان بود. رسام که مدرک معادل دکتری موسیقی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی داشت، یکی از تأثیرگذارترین نوازندگان موسیقی مقامی ایران محسوب می‌شد. اجراهای او همواره با شور و حسی ناب همراه بود. درگذشت این استاد مسلم نوازندگی بالابان و سرنا، ضایعه‌ای بزرگ برای جامعه موسیقی سنتی ایران به شمار می‌رود.
آسیانیوز ایران هیچگونه مسولیتی در قبال نظرات کاربران ندارد.
تعداد کاراکتر باقیمانده: 1000
نظر خود را وارد کنید