آسیانیوز ایران؛ سرویس اجتماعی:
محدود شدن تعداد و ظرفیت کارتهای سوخت آزاد در جایگاههای عرضه بنزین، این روزها به یکی از دغدغههای جدی رانندگان تبدیل شده است. در کنار ایجاد صفهای طولانی، این محدودیتها زمینه سوءاستفاده برخی متصدیان متخلف را نیز فراهم کرده که از نیاز فوری رانندگان به سوخت، به نفع خود بهره میبرند. بررسیهای میدانی و گلایههای برخی رانندگان نشان میدهد که در مواردی، متصدیان برخی جایگاهها پس از مشاهده نیاز فوری مراجعهکنندگان، حاضر میشوند کارت جایگاه را در اختیار آنان قرار دهند، اما در ازای آن درخواست مبلغی تحت عنوان «شیرینی» یا وجهی مازاد بر هزینه سوخت مطرح میکنند. این رفتار که مصداق سوءاستفاده از امکانات عمومی است، تخلف محسوب میشود و نارضایتی گستردهای را در میان رانندگان به دنبال داشته است.
یکی از رانندگانی که تجربه تلخ این رفتار را داشته، میگوید که پس از اتمام سهمیه کارت شخصیاش، متصدی جایگاه در ابتدا از ارائه کارت آزاد خودداری کرده و سپس عنوان کرده است که در صورت پرداخت مبلغی بهعنوان «شیرینی» امکان استفاده از کارت جایگاه وجود دارد. این راننده که ناچار به سوختگیری بوده، با ناراحتی این مبلغ را پرداخت کرده، اما از این رفتار متصدی به شدت گلایه دارد. این موضوع در حالی رخ میدهد که به گفته رانندگان، محدود بودن تعداد کارتهای آزاد باعث شده جابهجایی مداوم این کارتها بین خودروهای مختلف زمانبر باشد و همین موضوع به افزایش ترافیک در جایگاهها، اتلاف وقت شهروندان و نارضایتی عمومی دامن بزند. صفهای طولانی که در بسیاری از جایگاههای سوخت مشاهده میشود، گواهی بر این مدعاست.
رانندگانی که به هر دلیل کارت سوخت شخصی در اختیار ندارند یا سهمیه آنها به پایان رسیده است، بیش از سایرین تحت تأثیر این شرایط قرار میگیرند و انتظار دارند دستکم امکان استفاده منصفانه و بدون مانع از کارتهای جایگاه برای آنها فراهم باشد. با این حال، به نظر میرسد که برخی از متصدیان، از این شرایط بحرانی برای کسب درآمدهای نامشروع استفاده میکنند. کارشناسان اقتصادی معتقدند که این رفتارهای سودجویانه، نه تنها به اعتبار صنعت سوخت کشور آسیب میزند، بلکه بار روانی و اقتصادی سنگینی را بر دوش رانندگان میگذارد. آنها تأکید دارند که نهادهای نظارتی باید با جدیت بیشتری به این موضوع ورود کنند و با متخلفان برخورد قانونی انجام دهند. در همین حال، برخی از رانندگان خواستار افزایش تعداد کارتهای آزاد در جایگاههای سوخت شدهاند تا این مشکل تا حدودی حل شود. آنها معتقدند که با افزایش تعداد کارتها، نه تنها صفهای طولانی کاهش مییابد، بلکه زمینه سوءاستفاده از این کارتها نیز از بین میرود. حالا باید دید که نهادهای مسئول چه تدبیری برای این مشکل خواهند اندیشید و آیا میتوانند با برخورد قاطع با متخلفان، آرامش را به جایگاههای سوخت بازگردانند یا اینکه این مشکل همچنان گریبانگیر رانندگان خواهد بود.
ریشههای محدودیت کارتهای سوخت آزاد
محدودیت در تعداد و ظرفیت کارتهای سوخت آزاد، ریشه در سیاستهای کلان دولت در زمینه مدیریت مصرف سوخت دارد. با افزایش مصرف بنزین در کشور و رشد بیرویه تقاضا، دولت ناچار شده است تا با محدود کردن تعداد کارتهای آزاد، مصرف را کنترل کند و از افزایش هزینههای یارانهای جلوگیری نماید. با این حال، این سیاست به جای مدیریت مصرف، به عاملی برای ایجاد نارضایتی عمومی و سوءاستفاده برخی افراد تبدیل شده است. کارتهای سوخت آزاد که در جایگاههای عرضه بنزین در اختیار متصدیان قرار میگیرد، باید به عنوان یک خدمت عمومی و بدون هیچ گونه چشمداشت مالی در اختیار رانندگان قرار گیرد. با این حال، محدود بودن تعداد این کارتها باعث شده که متصدیان بتوانند از این شرایط بحرانی به نفع خود استفاده کنند و رانندگان را تحت فشار قرار دهند. این موضوع، نشان از یک خلأ نظارتی جدی در سیستم مدیریت سوخت کشور دارد.
کارشناسان معتقدند که راهحل اساسی این مشکل، افزایش تعداد کارتهای آزاد در جایگاهها و همچنین شفافسازی فرآیند استفاده از آن هاست. همچنین باید نظارتهای دقیقتری بر عملکرد متصدیان جایگاهها صورت گیرد تا از هرگونه سوءاستفاده جلوگیری شود. در غیر این صورت، این مشکل نه تنها حل نخواهد شد، بلکه روز به روز گستردهتر خواهد شد.
شیوههای سوءاستفاده متصدیان و تأثیر آن بر رانندگان
بررسیهای میدانی نشان میدهد که متصدیان متخلف از روشهای مختلفی برای سوءاستفاده از رانندگان استفاده میکنند. رایجترین روش، درخواست وجه مازاد تحت عنوان «شیرینی» یا «انعام» در ازای ارائه کارت آزاد است. در این روش، متصدی پس از مشاهده نیاز فوری راننده، از ارائه کارت خودداری میکند و تنها در صورت پرداخت مبلغی اضافی، حاضر به همکاری میشود. این رفتار، علاوه بر اینکه بار مالی اضافی بر دوش رانندگان میگذارد، به اعتبار صنعت سوخت نیز آسیب میزند.
روش دیگر، اولویتدهی به برخی رانندگان خاص است. برخی متصدیان، کارتهای آزاد را در اختیار رانندگانی قرار میدهند که حاضر به پرداخت وجه اضافی هستند و رانندگانی که توانایی پرداخت این وجه را ندارند، باید ساعتها در صف بمانند تا نوبت به آنها برسد. این رفتار تبعیضآمیز، نه تنها ناعادلانه است، بلکه اعتماد عمومی به سیستم توزیع سوخت را از بین میبرد.
این سوءاستفادهها تأثیرات منفی زیادی بر رانندگان داشته است. بسیاری از رانندگان به ویژه آنهایی که شغل آنها به سوخت وابسته است، مجبور شدهاند هزینههای اضافی را پرداخت کنند و این موضوع به افزایش هزینههای تمامشده فعالیتهای اقتصادی آنها منجر شده است. همچنین صفهای طولانی و اتلاف وقت، استرس و نارضایتی را در میان رانندگان افزایش داده و کیفیت زندگی آنها را تحت تأثیر قرار داده است.
نقش نهادهای نظارتی و لزوم برخورد قاطع
نهادهای نظارتی از جمله شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی و سازمان تعزیرات حکومتی، نقش کلیدی در جلوگیری از سوءاستفادههای جایگاهداران دارند. با این حال، به نظر میرسد که نظارتهای فعلی کافی نیست و متخلفان با خیال راحت به فعالیتهای خود ادامه میدهند. کارشناسان معتقدند که نهادهای نظارتی باید با افزایش بازرسیهای سرزده از جایگاههای سوخت، نظارت خود را تشدید کنند و با متخلفان برخورد قانونی و بازدارنده انجام دهند.
راهکار دیگر، ایجاد یک سامانه نظارتی آنلاین است که رانندگان بتوانند از طریق آن، تخلفات مشاهدهشده را گزارش دهند. این سامانه میتواند به شناسایی سریعتر و دقیقتر متخلفان کمک کند و زمینه برخورد قاطع با آنها را فراهم کند. همچنین تشویق رانندگان به گزارش تخلفات و اطلاعرسانی درباره روشهای گزارشدهی، میتواند در کاهش این تخلفات مؤثر باشد. علاوه بر برخورد قضایی، باید تدابیر پیشگیرانه نیز اندیشیده شود. از جمله این تدابیر، افزایش تعداد کارتهای آزاد در جایگاهها، بهبود فرآیند توزیع کارتها و کاهش زمان جابهجایی آنهاست. همچنین میتوان با نصب دوربینهای نظارتی در جایگاهها، بر عملکرد متصدیان نظارت دقیقتری داشت و از هرگونه تخلف جلوگیری کرد.
راهکارهای حل مشکل و انتظارات رانندگان
رانندگان خواستار اقدامات جدی و فوری برای حل این مشکل هستند. مهمترین خواسته رانندگان، افزایش تعداد کارتهای آزاد در جایگاههای سوخت است تا دیگر شاهد کمبود کارت و صفهای طولانی نباشند. همچنین آنها انتظار دارند که فرآیند استفاده از کارتهای آزاد شفافتر شود و دسترسی به این کارتها برای همه رانندگان به صورت عادلانه و بدون تبعیض فراهم باشد. خواسته دیگر رانندگان، برخورد قاطع با متصدیان متخلف است. آنها معتقدند که تا زمانی که تنبیهی برای این تخلفات در نظر گرفته نشود، متخلفان به سوءاستفادههای خود ادامه خواهند داد. بنابراین، نهادهای نظارتی باید با جدیت بیشتری به این موضوع ورود کنند و با متخلفان برخورد قانونی و بازدارنده انجام دهند تا دیگر شاهد چنین رفتارهایی نباشیم.
در نهایت، رانندگان انتظار دارند که دولت و نهادهای مسئول، با نگاه دقیقتر و برنامهریزی بهتر، مشکل کمبود کارتهای سوخت را به طور اساسی حل کنند. آنها میگویند که اگر دولت نمیتواند کارتهای آزاد بیشتری در اختیار جایگاهها قرار دهد، باید راهکارهای جایگزین مانند افزایش سهمیه کارتهای شخصی یا ارائه کارتهای اعتباری را در نظر بگیرد تا رانندگان مجبور به پرداخت هزینههای اضافی نشوند.