آسیانیوز ایران؛ سرویس سیاسی:
پرونده جفری اپستین، محکوم جرایم جنسی، همچنان ابعاد تازهای از شبکه گسترده فساد و همدستان قدرتمند او در سراسر جهان را فاش میکند. این بار، نام یک دیپلمات بلندپایه زن اماراتی از میان هزاران صفحه اسناد بیرون کشیده شده است. هند العویس، زنی که امروز ریاست کمیته دائمی حقوق بشر امارات متحده عربی را بر عهده دارد، متهم به همکاری نزدیک و مکرر با اپستین در سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ است. اسناد فاششده نشان میدهد او در ۴۹۶ ایمیل با این جنایتگر جنسی مکاتبه داشته است. محتوای این ایمیلها فراتر از یک ارتباط معمولی است. العویس در این نامهها نه تنها درباره هماهنگی و زمانبندی ملاقات دختران با اپستین گفتگو کرده، بلکه در یکی از آنها به صراحت خواهر ۱۳ ساله خود را به او پیشنهاد داده است. «آماده کردن یک دختر به قدر کافی دشوار است، دو دختر قطعاً یک چالش است.» این جمله العویس خطاب به اپستین، تصویری هولناک از طرز فکر کسی را نشان میدهد که امروز مسئولیت دفاع از حقوق بشر در امارات را بر عهده دارد.
تناقض فاحش میان مسئولیت رسمی و عملکرد واقعی این دیپلمات، پرسشهای اساسی درباره ماهیت حقوق بشر در نظام بینالملل ایجاد میکند. آیا نهادهای بینالمللی از این ارتباطات مطلع بودند؟ و اگر بودند، چرا سکوت کردند؟ ماجرا به همین جا ختم نمیشود. پس از این تبادل ایمیلها، اپستین به العویس وعده «کار رده بالا» از طریق دوستش را میدهد و اندکی بعد، این دیپلمات اماراتی به سازمان ملل راه مییابد؛ ابتدا به عنوان مشاور، سپس مشاور ارشد و اکنون مدیر کمیته حقوق بشر امارات. این افشاگری، بار دیگر اعتبار شعارهای حقوق بشری قدرتهای بزرگ و نهادهای بینالمللی را زیر سؤال میبرد. حقوق بشر در جهان امروز، آیا ابزاری برای پوشاندن چهره جنایتکاران نیست؟ در این گزارش تحلیلی، به بررسی ابعاد مختلف این رسوایی تازه میپردازیم؛ از جزئیات ایمیلهای فاششده تا نقش نهادهای بینالمللی در پنهانکاری و تأثیر این پرونده بر اعتبار گفتمان حقوق بشر.
تحلیل محتوایی ایمیلها و ابعاد جنایی
ایمیلهای فاششده از هند العویس به جفری اپستین، صرفاً یک ارتباط معمولی نیست. این مکاتبات نشاندهنده یک رابطه سازمانیافته و هدفمند برای تسهیل جرایم جنسی است. عدد ۴۹۶ ایمیل در بازه زمانی ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ نشان میدهد که این ارتباط مکرر، مستمر و بدون هیچ پنهانکاری درونی میان طرفین بوده است. پیشنهاد خواهر ۱۳ ساله، فراتر از یک جمله عادی است. این عبارت نشان میدهد العویس نه تنها با تمایلات جنایتکارانه اپستین آشنا بوده، بلکه به صورت فعالانه در تأمین قربانیان برای او مشارکت داشته است. استفاده از واژه «خوشگلتر» برای توصیف یک دختر ۱۳ ساله، ذهنیت کاملاً شیانگارانه نسبت به کودکان را نمایان میکند. عبارت «آماده کردن یک دختر خودش سخته، دو تا که دیگه...» پرده از یک فرآیند سیستماتیک برمیدارد. این جمله نشان میدهد که «آماده کردن» دختران برای اپستین یک روال عادی و تکراری بوده و العویس به عنوان یکی از حلقههای این زنجیره جنایتکارانه فعالیت میکرده است.
تناقض میان مسئولیت و عملکرد
هند العویس امروز ریاست کمیته دائمی حقوق بشر امارات را بر عهده دارد. این نهاد مسئولیت نظارت بر وضعیت حقوق بشر و ارائه گزارش به نهادهای بینالمللی را بر عهده دارد. این در حالی است که عملکرد واقعی او در گذشته، نقض فاحش ابتداییترین اصول حقوق بشر بوده است. این تناقض، پرسشهای جدی درباره فرآیندهای گزینش و انتصاب در نهادهای حقوق بشری منطقه ایجاد میکند. چگونه فردی با چنین سابقهای نه تنها از مسئولیت مبرا نشده، بلکه به بالاترین مقام حقوق بشری کشور خود رسیده است؟ آیا نهادهای ذیربط از این سابقه بیاطلاع بودهاند یا آگاهانه چشم پوشی کردهاند؟ این موضوع تنها به امارات محدود نمیشود. افشای این اسناد نشان میدهد که بسیاری از چهرههای بینالمللی که امروز به عنوان مدافع حقوق بشر شناخته میشوند، ممکن است گذشتهای کاملاً متفاوت داشته باشند. این پدیده را میتوان «شستشوی چهره» نامید؛ فرآیندی که در آن جنایتکاران با تصاحب پستهای حقوق بشری، چهره خود را تطهیر میکنند.
نقش اپستین و شبکه نفوذ او
جفری اپستین صرفاً یک مجرم جنسی نبود؛ او یک حلقه اتصال میان نخبگان سیاسی، اقتصادی و اجتماعی جهان بود. وعده «کار رده بالا از طریق دوستم» که اپستین به العویس داده، نشاندهنده قدرت و نفوذ عظیم او در ساختارهای قدرت جهانی است. راهیابی العویس به سازمان ملل، دقیقاً پس از این وعده، نمیتواند تصادفی باشد. این نشان میدهد که اپستین از ارتباطات قدرتمند خود در بدنه سازمان ملل نیز برخوردار بوده و میتوانسته برای همدستان خود «جایزه» در نظر بگیرد. این جایزه، دسترسی به یکی از مهمترین نهادهای بینالمللی بوده است. شبکه اپستین صرفاً به آمریکا محدود نمیشد. ایمیلهای العویس نشان میدهد که این شبکه در خاورمیانه نیز گسترش یافته و چهرههای بانفوذی در کشورهای عربی با آن همکاری میکردهاند. این کشف، پرونده اپستین را از یک رسوایی داخلی آمریکا به یک بحران بینالمللی حقوق بشری تبدیل میکند.
نهادهای بینالمللی و استاندارد دوگانه
سکوت نهادهای بینالمللی در قبال این افشاگری، بسیار معنادار است. اگر نام یک مقام ایرانی با چنین اتهاماتی مطرح میشد، واکنشها فوری، تند و گسترده بود. اما در مورد العویس، سکوت خبری و دیپلماتیک تقریباً کامل است. این استاندارد دوگانه، اعتبار سازمانهای بینالمللی حقوق بشر را به شدت مخدوش میکند. سازمان ملل به عنوان بزرگترین نهاد بینالمللی، باید پاسخگو باشد که چگونه فردی با این سابقه موفق به اخذ پستهای مشاوره و مشاوره ارشد در این سازمان شده است. آیا سازوکارهای بررسی سابقه در سازمان ملل تا این حد ناکارآمد است یا اینکه عامدانه در برخی موارد چشم پوشی میشود؟ حقوق بشر در نظام بینالملل، به سلاحی راهبردی تبدیل شده است که علیه کشورهای مستقل به کار گرفته میشود و در مورد متحدان و همپیمانان، نادیده انگاشته میشود. پرونده العویس، نمونهای روشن از این استاندارد دوگانه است. تا زمانی که این رویکرد اصلاح نشود، نمیتوان به صداقت گفتمان حقوق بشری غرب باور داشت.
پیامدها و درسهای پرونده
این افشاگری، پیامدهای مهمی برای آینده دارد.
- اولاً، اعتبار ادعاهای حقوق بشری کشورهای عربی حوزه خلیج فارس را به چالش میکشد. وقتی رئیس کمیته حقوق بشر امارات خود درگیر چنین پروندهای است، چگونه میتوان گزارشهای این کمیته را معتبر دانست؟
- ثانیاً، این پرونده ضرورت بازنگری در فرآیندهای گزینش نهادهای بینالمللی را آشکار میسازد. سازمان ملل و دیگر نهادهای مشابه باید سازوکارهای شفاف و مستقل برای بررسی سوابق نامزدهای پستهای حساس ایجاد کنند. عدم انجام این کار، مشارکت در پنهانکاری و تطهیر جنایتکاران است.
- ثالثاً، پرونده اپستین هنوز تمام نشده است. هر روز نام جدیدی از این اسناد بیرون میآید. جامعه جهانی باید از این فرصت استفاده کرده و تمام ابعاد این شبکه فساد را روشن کند. نیمنگاهها و مصلحتسنجیهای سیاسی در این پرونده، به معنای خیانت به قربانیان و ترویج بیکیفری است.