جمعه / ۱ اسفند ۱۴۰۴ / ۰۳:۱۷
کد خبر: 36823
گزارشگر: 548
۷۴
۰
۰
۱
احمدشاه حبیبی: برادرم در بند طالبان است و تا امتیاز نگیرند رهایش نمی‌کنند

طالبان گروگان‌های آمریکایی را بدون امتیاز آزاد نمی‌کند!

طالبان گروگان‌های آمریکایی را بدون امتیاز آزاد نمی‌کند!
احمدشاه حبیبی، برادر محمودشاه حبیبی، شهروند افغان-آمریکایی که گمان می‌رود در بازداشت طالبان است، می‌گوید که طالبان بدون دریافت امتیاز از آمریکا، برادرش را آزاد نخواهد کرد. این اظهارات نگرانی‌ها را درباره سرنوشت این گروگان افزایش داده است. مایکل سمپل، دیپلمات سابق اروپایی در افغانستان، نیز معتقد است که مذاکرات آمریکا با طالبان برای آزادی گروگان‌ها به بن‌بست رسیده و واشنگتن از این وضعیت خشمگین است. او می‌گوید طالبان که از واکنش آمریکا نگران است، نشانه‌هایی از نرمش نشان می‌دهد. هنوز مشخص نیست که این نشانه‌های نرمش به چه معناست و آیا می‌تواند به آزادی گروگان‌ها منجر شود یا خیر.

آسیانیوز ایران؛ سرویس افغانستان:

پرونده گروگان‌های آمریکایی در افغانستان این روزها به یکی از موضوعات داغ و پیچیده در روابط واشنگتن و کابل تبدیل شده است. احمدشاه حبیبی، برادر محمودشاه حبیبی، شهروند افغان-آمریکایی که گفته می‌شود در بازداشت طالبان به سر می‌برد، با ابراز نگرانی از سرنوشت برادرش، می‌گوید که طالبان بدون دریافت امتیاز از آمریکا، او را آزاد نخواهد کرد. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که مایکل سمپل، دیپلمات سابق اروپایی در افغانستان، معتقد است مذاکرات ایالات متحده با طالبان برای آزادی گروگان‌های آمریکایی به بن‌بست رسیده و واشنگتن از این وضعیت به شدت خشمگین است. سمپل می‌گوید که طالبان که از واکنش احتمالی آمریکا نگران است، اکنون در این پرونده نشانه‌هایی از نرمش نشان می‌دهد. این نشانه‌ها می‌تواند حاکی از تغییر موضع طالبان در قبال این موضوع باشد.

پرونده گروگان‌های آمریکایی در افغانستان، یکی از نقاط تنش در روابط دو کشور است. آمریکا بارها خواستار آزادی فوری شهروندان خود شده، اما طالبان تاکنون در این زمینه کوتاه نیامده است. با توجه به اظهارات برادر محمودشاه حبیبی و تحلیل دیپلمات سابق اروپایی، به نظر می‌رسد که آینده این پرونده همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. باید دید که آیا طالبان واقعاً نشانه‌های نرمش را عملی خواهد کرد و راهی برای حل این بحران پیدا می‌شود یا خیر.

وضعیت گروگان‌های آمریکایی در افغانستان

پرونده گروگان‌های آمریکایی در افغانستان، یکی از موضوعات حساس و پیچیده در روابط آمریکا و طالبان است. اطلاعات دقیقی از تعداد این گروگان‌ها و هویت آن‌ها در دست نیست، اما گمان می‌رود که چندین شهروند آمریکایی در بازداشت طالبان به سر می‌برند. این وضعیت برای دولت آمریکا بسیار شرم‌آور و حساس است. واشنگتن بارها خواستار آزادی آن‌ها شده، اما طالبان تاکنون مقاومت کرده و از این پرونده به عنوان یک اهرم فشار در مذاکرات با آمریکا استفاده کرده است. طالبان به خوبی می‌داند که آزادی این گروگان‌ها یک پیروزی بزرگ برای دولت بایدن (یا ترامپ) خواهد بود و می‌خواهد در ازای آن، امتیازات قابل توجهی از آمریکا دریافت کند.

اظهارات احمدشاه حبیبی و پیامدهای آن

اظهارات احمدشاه حبیبی، اگرچه از سر نگرانی برادرانه بیان شده، اما می‌تواند پیامدهای مهمی داشته باشد. او با گفتن اینکه طالبان بدون دریافت امتیاز، برادرش را آزاد نمی‌کند، عملاً استراتژی طالبان را افشا کرده است. این افشاگری، می‌تواند فشار بر طالبان را افزایش دهد و آن‌ها را در موضع ضعف قرار دهد. افکار عمومی بین‌المللی ممکن است طالبان را به استفاده ابزاری از جان انسان‌ها متهم کند. از سوی دیگر، این اظهارات می‌تواند به دولت آمریکا در تصمیم‌گیری برای مقابله با طالبان کمک کند. واشنگتن حالا می‌داند که طالبان برای آزادی گروگان‌ها خواهان چه چیزی است و می‌تواند بر اساس آن استراتژی خود را تنظیم کند.

دیدگاه مایکل سمپل درباره بن‌بست مذاکرات

مایکل سمپل، دیپلمات سابق اروپایی، معتقد است که مذاکرات آمریکا و طالبان برای آزادی گروگان‌ها به بن‌بست رسیده است. این بن‌بست می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد.

  1. نخست، اختلاف بر سر امتیازات مورد نظر طالبان. ممکن است خواسته‌های طالبان بسیار فراتر از آن چیزی باشد که آمریکا حاضر به دادن آن است.
  2. دوم، عدم اعتماد میان دو طرف. طالبان ممکن است نگران باشد که پس از آزادی گروگان‌ها، آمریکا به وعده‌های خود عمل نکند.
  3. سوم، فشارهای داخلی بر هر دو طرف. دولت آمریکا تحت فشار افکار عمومی برای آزادی گروگان‌هاست و طالبان نیز تحت فشار گروه‌های تندرو داخلی برای عدم عقب‌نشینی.

نشانه‌های نرمش طالبان و معنای آن

سمپل می‌گوید که طالبان نشانه‌هایی از نرمش نشان می‌دهد. این نرمش می‌تواند به چند معنا باشد.

طالبان ممکن است از واکنش احتمالی آمریکا نگران باشد. اگر مذاکرات به شکست کامل منجر شود، آمریکا ممکن است دست به اقدام نظامی بزند یا تحریم‌های جدیدی علیه طالبان وضع کند. همچنین، طالبان ممکن است به این نتیجه رسیده باشد که ادامه این وضعیت به نفعش نیست و باید هر چه سریع‌تر این پرونده را ببندد. نشانه‌های نرمش می‌تواند شامل کاهش خواسته‌ها، تسهیل ارتباطات با گروگان‌ها یا ارائه پیشنهادهای جدید باشد.

آینده پرونده و سناریوهای پیش رو

چند سناریو برای آینده این پرونده قابل تصور است:

  1. سناریوی نخست، توافق و آزادی گروگان‌ها در ازای امتیازات مشخص. این بهترین سناریو برای همه طرف‌هاست.
  2. سناریوی دوم، شکست مذاکرات و ادامه وضعیت فعلی. در این صورت، گروگان‌ها همچنان در بازداشت باقی می‌مانند و تنش‌ها میان دو طرف ادامه می‌یابد.
  3. سناریوی سوم، اقدام نظامی آمریکا برای آزادی گروگان‌ها. این یک گزینه پرریسک است و می‌تواند به کشته شدن گروگان‌ها و تشدید درگیری‌ها منجر شود.
https://www.asianewsiran.com/u/irv
اخبار مرتبط
شماری از فعالان افغان در مجمع جهانی دموکراسی در برلین خواستار تشکیل یک حکومت مشروع در تبعید به عنوان بدیلی برای حاکمیت طالبان شدند. آن‌ها هشدار دادند که بدون چنین سازوکاری، فروپاشی طالبان می‌تواند به هرج‌ومرج گسترده منجر شود. این فعالان تأکید کردند که حکومت در تبعید می‌تواند زمینه را برای یک گذار منظم فراهم کند و از تکرار تجارب تلخ گذشته جلوگیری نماید. آن‌ها از جامعه بین‌المللی خواستند تا از این ایده حمایت کند. طالبان نزدیک به چهار سال است که بر افغانستان حکومت می‌کند، اما هنوز از سوی هیچ کشوری به رسمیت شناخته نشده است.
طالبان به طور رسمی بازداشت دو شهروند آمریکایی در افغانستان را تأیید کرد. ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی این گروه، گفت که این افراد به دلیل تخلفات قانونی بازداشت شده‌اند و پرونده آن‌ها باید از راه گفت‌وگو حل شود. در مقابل، آدام بولر، نماینده ویژه رئیس‌جمهور آمریکا در امور گروگان‌ها، این اقدام را گروگان‌گیری خوانده و خواستار پایان فوری آن شده است. او هشدار داد که ادامه این وضعیت می‌تواند به تشدید تنش‌ها منجر شود. پیش از این در نشست شورای امنیت سازمان ملل ادعا شده بود که طالبان از بازداشت‌شدگان به عنوان اهرم فشار استفاده می‌کند؛ موضوعی که با واکنش منفی این گروه مواجه شده بود.
برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد (UN-Habitat) اعلام کرد که در سال جاری میلادی، ۴.۲ میلیون نفر در افغانستان به سرپناه اضطراری و اقلام غیرغذایی نیاز دارند. این نهاد بین‌المللی با اشاره به وخامت اوضاع، تأکید کرد که اقدام برای رسیدگی به این موضوع نمی‌تواند به تعویق بیفتد. بر اساس این گزارش، بازگشت گسترده مهاجران افغان از کشورهای همسایه و بلایای طبیعی مانند زلزله، بحران بی‌سرپناهی را در این کشور تشدید کرده است. تنها در سال ۲۰۲۵ میلادی، ۲.۹ میلیون مهاجر به افغانستان بازگشته‌اند. از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون، حدود ۵.۴ میلیون مهاجر از ایران و پاکستان به کشور بازگشته‌اند. این آمار نشان‌دهنده موج عظیم بازگشت مهاجران افغان به کشورشان است که نیازمند کمک‌های فوری بین‌المللی است.
آسیانیوز ایران هیچگونه مسولیتی در قبال نظرات کاربران ندارد.
تعداد کاراکتر باقیمانده: 1000
نظر خود را وارد کنید